Η πλατεία που “άνοιξε” από φόβο: Όταν ο Δήμος Καστοριάς υποχώρησε μπροστά στους αποφασισμένους-ενεργούς δημότες

(Δείτε ΕΔΩ)

Η Καστοριά έχει συνηθίσει πολλά. Έργα που “ξεκινούν” χωρίς να τελειώνουν, πλατείες που μετατρέπονται σε εργοτάξια-φαντάσματα κλέβοντας την ψυχή της Καστοριάς με το αποτέλεσμα της…ανάπλασης και μια δημοτική αρχή που επιμένει να βλέπει την πραγματικότητα μέσα από παραμορφωτικά φίλτρα όπως η περιβόητη εμμονή του Κορεντσίδη να διώξει τα παιδιά από τις πλατείες. Αλλά αυτή τη φορά, κάτι πήγε στραβά στο συνηθισμένο σενάριο: οι δημότες δεν έμειναν αραχτοί, δεν έμειναν σιωπηλοί, δεν έμειναν θεατές.

Και όταν οι δημότες της Καστοριάς αποφασίζουν να σηκώσουν κεφάλι, η πόλη αλλάζει ρυθμό.

Η “απαγορευμένη” πλατεία που έγινε κατάλληλη μέσα σε ένα απόγευμα

Για χρόνια η δημοτική αρχή καθιστούσε την πλατεία “ακατάλληλη”, “επικίνδυνη”, “απαγορευμένη για παιδιά”, “μη προσβάσιμη”, “υπό κατασκευή”, “μη ολοκληρωμένη”. Όλα αυτά, μέχρι που οι δημότες έκαναν το αυτονόητο: πήγαν στην πλατεία.

Και τότε, ξαφνικά, η πλατεία… άνοιξε. Όχι επειδή ολοκληρώθηκε το έργο. Όχι επειδή έγιναν οι απαραίτητες εργασίες. Όχι επειδή ο Δήμος αποφάσισε να σεβαστεί τους πολίτες.

Άνοιξε επειδή φοβήθηκαν την κατακραυγή.

Άνοιξε επειδή οι δημότες δεν μάσησαν.

Άνοιξε επειδή οι φωτογραφίες και τα ντοκουμέντα που κυκλοφόρησαν έδειξαν την αλήθεια: Η πλατεία ήταν κλειστή χωρίς λόγο. Η πλατεία ήταν “ακατάλληλη” μόνο στα χαρτιά. Η πλατεία ήταν απλώς… εγκαταλελειμμένη. Ούτε εργασίες γίνονταν, ούτε και άνοιγε στον κόσμο…

Οι πολίτες που έκαναν “σκόνη και θρύψαλα” τις δικαιολογίες

Το υλικό που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο –με τις φωτογραφίες των δημοτών, τις καταγγελίες, τις αντιδράσεις, τις δηλώσεις– αποκάλυψε κάτι που όλοι ψιθύριζαν αλλά κανείς δεν έλεγε δημόσια.

Οι εικόνες έδειξαν ταινίες, και δίχτυα απαγόρευσης εισόδου, προειδοποιητικές πινακίδες, εργαλεία πεταμένα, υλικά παρατημένα, σημεία που δεν είχαν καμία εργασία σε εξέλιξη. Και όταν οι δημότες πήγαν εκεί, η πλατεία… λειτουργούσε. Τα παιδιά θα μπορούν πλέον να παίξουν ξανά μετά από χρόνια που τους έκλεψαν. Οι άνθρωποι να περπατούν. Η “ακαταλληλότητα” εξαφανίστηκε ως διά μαγείας.

Η υποχώρηση: Ο Δήμος μαζεύει εργαλεία, όχι ευθύνες

Ο Δήμος Καστοριάς έτρεξε να μαζέψει εργαλεία, να “τακτοποιήσει” το εργοτάξιο, να δείξει ότι “κάτι έγινε”.

Όχι επειδή το έργο ολοκληρώθηκε. Όχι επειδή υπάρχει σχέδιο. Όχι επειδή υπάρχει χρονοδιάγραμμα.

Αλλά επειδή οι δημότες τους πήραν χαμπάρι.

Η εικόνα είναι χαρακτηριστική: Εργάτες να μαζεύουν πράγματα βιαστικά, σαν να προσπαθούν να κρύψουν τα ίχνη μιας αμέλειας που πλέον δεν κρύβεται.

Η Καστοριά δεν είναι πια αραχτή. Και αυτό τρομάζει κάποιους.

Κάποιοι μπορεί να παραμένουν σε μια “κοινωνική ραστώνη”, ή και σε μία κατάσταση αδυναμίας αντίδρασης. Αλλά κάποιοι άλλοι που σηκώθηκαν, που μίλησαν, που πήγαν στην πλατεία, που έβγαλαν φωτογραφίες, που έκαναν καταγγελίες…

Αυτοί νίκησαν.

Νίκησαν γιατί αποκάλυψαν την αλήθεια. Γιατί ανάγκασαν τον Δήμο να υποχωρήσει. Νίκησαν γιατί έδειξαν ότι η Καστοριά δεν είναι μόνο για “να λουφάζουμε”, ούτε και μόνο να χανόμαστε στη ρουτίνα, αλλά και για να διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν.

Και τώρα;

Τώρα η πλατεία είναι ανοιχτή. Όχι ολοκληρωμένη.

Αλλά ανοιχτή.

Και αυτό δεν το έκανε ο Δήμος. Το έκαναν οι δημότες.

Ας θυμηθούμε πόσο «κακή» ήταν για κάποιους που θέλουν με το στανιό να το παίξουν «αναπλάστες» «η παλιά μας γειτονιά» εκεί στο Ντολτσό:

Παλιές Φωτογραφίες: Βασίλη Παπάζογλου, john_syrigos, travel.gr, digitalkastoria.gr

Καστοριανή κάνει Σκόνη και θρύψαλα την αλαζονεία του Κορεντσίδη