«Fake Ανάπτυξη» με τα Λεφτά των Δημοτών: Όταν ο Δήμαρχος Καστοριάς κάνει «χουβαρδιλίκια» την ώρα που τα σχολεία και πολλοί δημότες στερούνται τα βασικά

Σε μια κίνηση που προκαλεί το δημόσιο αίσθημα και εκθέτει ανεπανόρθωτα τη δημοτική αρχή, ο Δήμαρχος Καστοριάς, Γιάννης Κορεντσίδης, αποφάσισε να φορέσει την ποδιά του «οικοδεσπότη» με τις τσέπες των δημοτών. Η πρόσφατη απόφαση για την κάλυψη 6.000 ευρώ από το δημοτικό ταμείο για το «τραπέζωμα» 300 συνέδρων μιας ομοσπονδίας συνταξιούχων, δεν είναι απλώς μια προκλητική δαπάνη, είναι ο ορισμός της ψευδεπίγραφης ανάπτυξης.

Η «Απόσταση» του Αντιδημάρχου που Βγάζει Είδηση

Πριν περάσουμε στην ουσία του σκανδάλου, οφείλουμε να σταθούμε σε μια λεπτομέρεια που μαρτυρά πολλά για το κλίμα εντός του Δημαρχείου. Στην επίμαχη εισήγηση, ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών, κ. Ρήμος, φαίνεται πως επέλεξε την οδό της αξιοπρέπειας και των αποστάσεων. Ενώ σε θέματα οικονομικού αντικειμένου η εισήγηση είθισται να φέρει την υπογραφή του, αυτή τη φορά το όνομά του λάμπει δια της απουσίας του.

Αναγκάστηκε ο ίδιος ο Γιάννης Κορεντσίδης να εμφανιστεί ως εισηγητής, παίρνοντας πάνω του μια απόφαση που φαίνεται πως «έκαιγε» όποιον την πλησίαζε. Όταν ακόμα και οι δικοί σου συνεργάτες αρνούνται να υπογράψουν τέτοια γαλαντομία με ξένα κόλλυβα, τότε το πρόβλημα είναι βαθύ.

Τουρισμός ή Επιδοτούμενη Δημόσια Σχέση;

Ας μιλήσουμε ειλικρινά: Τουριστική ανάπτυξη σημαίνει ο επισκέπτης να φέρνει χρήματα στην τοπική αγορά, όχι ο μόνιμος κάτοικος να πληρώνει το γεύμα του επισκέπτη. * Πώς βαφτίζουμε «όφελος για την πόλη» μια διοργάνωση στην οποία ο Δήμος πληρώνει το φαγητό;

Ποιο είναι το κέρδος για τον Καστοριανό επαγγελματία, όταν η δημοτική αρχή αφαιρεί πόρους από το υστέρημα των δημοτών για να κάνει δημόσιες σχέσεις ο Δήμαρχος;

Αυτό δεν είναι ανάπτυξη, είναι fake τουρισμός. Είναι μια προσπάθεια του κ. Κορεντσίδη να το παίξει «μάγκας» και γαλαντόμος, χρησιμοποιώντας τη φορολογία των πολιτών για να χτίσει το προφίλ του «καλού οικοδεσπότη» στις πλάτες άλλων.

Όταν το «Δεν υπάρχουν λεφτά» αφορά μόνο τα παιδιά μας…

Το πιο εξοργιστικό κομμάτι αυτής της ιστορίας είναι η σύγκριση με την καθημερινότητα. Όταν σχολεία της Καστοριάς ζητούν απεγνωσμένα κονδύλια για φωτοαντιγραφικά μηχανήματα, αναλώσιμα και άλλα βασικά, η απάντηση της δημοτικής αρχής είναι συνήθως το κυνικό «δεν έχουμε λεφτά». Όταν ευπαθείς ομάδες και τοπικοί σύλλογοι ζητούν το ελάχιστο, όταν ηλικιωμένοι κάτοικοι με κινητικά προβλήματα αγνοούνται επιδεικτικά (δείτε ΕΔΩ), ο Δήμαρχος παραμένει απαθής.

Φαίνεται όμως ότι τα 6.000 ευρώ «γεννιούνται» ως δια μαγείας όταν πρόκειται για γεύματα και δημόσιες σχέσεις. Για τα σχολεία των παιδιών μας, η τσέπη είναι άδεια. Για τα τραπέζια των συνέδρων, η κάνουλα ανοίγει διάπλατα.

Συμπέρασμα

Ο κ. Κορεντσίδης οφείλει να καταλάβει ότι ο Δήμος δεν είναι το προσωπικό του πορτοφόλι για να ασκεί «φιλανθρωπία» και «φιλοξενία» εις βάρος των αναγκών της πόλης. Οι δημότες δεν τον ψήφισαν για να πληρώνουν τα γεύματα των τουριστών, αλλά για να διαχειρίζεται τα χρήματά τους με σεβασμό στις πραγματικές τρύπες της Καστοριάς.