“ΚΑΝΕ ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΣΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ”

“ΚΑΝΕ ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΣΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ“… Ηχεί ωραία στα αυτιά, αλλά πόση σοβαρή επαφή με την πραγματικότητα έχει όταν το εκατοστάρικο στο σούπερ μάρκετ πλέον έχει καταντήσει πατσαβούρα για να εφοδιάζεις τη σφουγγαρίστρα…

Στην ομώνυμη ελληνική ταινία με τη Ρένα Βλαχοπούλου του τεράστιου Αλέκου Σακελλάριου, «Η Θεία μου η Χίπισσα», ο σπουδαίος Γιάννης Μιχαλόπουλος, συμπέθερος της κυρά Λενής στο έργο, νομίζοντας ότι είναι πλούσια, σε μια σχετική συζήτηση που είχαν, της λέει: «Εσύ, συμπεθέρα, θα είσαι πολυταξιδεμένη στη ζωή σου…». Εκείνη απαντάει: «Εγώωωωω εγώ και αν έχω ταξιδέψει στη ζωή μου, τι λες τώρα… Παρίσι, Λονδίνο, Αυστρία, Ουγγαρία, Σφουγγάρια»….

Ακριβώς αυτό αποτελεί το σημερινό 100 ευρώ όταν εισέρχεσαι σε ένα σούπερ μάρκετ για να ψωνίσεις πέντε στοιχειώδη πράγματα που είναι απαραίτητα για ένα νοικοκυριό και όχι οικογενειακό πλήρωμα πολλών ατόμων, έστω δύο, τριών βαριά… Πιο χρήσιμο είναι το 100ευρω πλέον για να συνοδεύσει το κοντάρι της σφουγγαρίστρας κάποιου αρμόδιου υπαλλήλου που θα επιμεληθεί την καθαριότητα στο τέλος της κοπιαστικής ημέρας, παρά για να βγεις με έναν ικανοποιητικό αριθμό προϊόντων στις σακούλες από το κατάστημα που θα επισκεφθείς.

Γίνεται πολλές φορές η περιβόητη συζήτηση για να υπάρξει κάποιες φορές μια μεγαλύτερη προοπτική κάποιου στη ζωή του — και όχι απαραίτητα σε μικρή, καθώς και σε μεγαλύτερη ηλικία — να μετατρέψει το όποιο ταλέντο διαθέτει: μουσικό, συγγραφικό, χειρονακτικό, δημοσιογραφικό, θεατρικό, διαχείριση μαγαζιών εστίασης, τεχνίτης κτλ κτλ κτλ, σε επαγγελματική στέγη!!! Το πρόβλημα σε όλη αυτήν την ενδιαφέρουσα θεωρία είναι ότι σε ορισμένους από αυτούς τους κλάδους — όχι απαραίτητα σε όλους — απαιτείται ένα μικρό, αν όχι πολλές φορές και μεγαλύτερο, κεφάλαιο…

Διότι π.χ. σε ένα δημοσιογραφικό σάιτ ή εφημερίδα, για να εργαστεί κανείς, θα πρέπει να διαθέτει άδεια άσκησης επαγγέλματος, που σημαίνει να έχει θητεύσει σε κάποια σχετική με το αντικείμενο σχολή για κάποια έτη. Αν μπει κανείς στον κόπο να φέρει βόλτα την Google αφιερώνοντας τρία τέταρτα από τη ζωή του κάθε μέρα — δεν χρειάζεται περισσότερο — στις καλές εγκεκριμένες πιστοποιημένες σχολές δημοσιογραφίας της χώρας, το ακαδημαϊκό έτος κοστίζει γύρω στα 2.000 – 2.500!!! Μιλούμε για τις σχολές που, αφότου λάβεις τον τίτλο σπουδών, υπάρχει η δυνατότητα να εργαστείς αρχικά στην οπισθοφυλακή κάποιων Μ.Μ.Ε και, αν εξελιχθείς, να ενταχθείς και στην πρώτη γραμμή του πολέμου…

Εγώ πάντως, αν είχα διαθέσιμα 2.000 με 2.500 ευρώ τούτη την περίοδο, ίσως να ελάμβανα την περιβόητη απόφαση να παντρευτώ… διότι και η μοναξιά δύσκολη είναι και τα 41 χρόνια αποτελούν μια οριακή ηλικία!!! Συμπέρασμα: Το «Προσπάθησε να κάνεις το ταλέντο σου επάγγελμα για να είσαι ικανοποιημένος» προφανώς και ηχεί όμορφα στα αυτιά, αλλά σε καθεστώς που τα 100ευρα μοιάζουν πατσαβούρες για σφουγγαρίστρες… ίσως πρέπει να γίνουμε πιο ρεαλιστές… Όχι οπαδοί της Ρεάλ Μαδρίτης φυσικά, αλλά οπαδοί της ρεαλιστικής κατάστασης, όπου το μοσχάρι στο πιο κοντινό κρεοπωλείο αγγίζει τα 16 ευρώ το κιλό…

Σαν την ατάκα του τεράστιου Βασίλη Λογοθετίδη στην ταινία «Ένα βότσαλο στη Λίμνη», όταν του είπε ο φίλος του Γιώργος μετά τη βραδινή τους κρεπάλη ότι ξόδεψε 10 λίρες για να πάρει ένα πανέρι λουλούδια να πετάξει στην γκόμενα Ίλυα Λιβυκού, και εκείνος τον ρώτησε αν αγόρασε και το οικόπεδο που φυτρώνουν τα λουλούδια…

Σε αυτές τις περιπτώσεις μόνο οι ευτυχείς συγκυρίες μπορεί να αποδειχθούν επιδραστικός σύμμαχος… Αλλά όποιος πει ότι ετούτη η πιθανότητα δεν μοιάζει παρόμοια με το να πιάσει κανείς 5+1 στο Τζόκερ, θα έχει πει ένα τεράστιο ψέμα πρώτα από όλα στον ίδιο του τον εαυτό…

Εγώ ταξιδέψει εγώωωωω αλίμονο… Παρίσι, Λονδίνο, Αυστρία, Ουγγαρία, Σφουγγάρια… Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή σου, τεράστια Ρένα Βλαχοπούλου!!!

Ο Υπογράφων

Θεμελής Αναστάσιος