«Τώρα που σταμάτησε να τρέχει ο Θανάσης Βέγγος τρέχουν όλοι οι άλλοι…»

“Η ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΚΑΡΕΚΛΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΣΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΠΙΘΥΜΕΙ… ΑΛΛΑ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΣΟ ΥΠΟΤΙΜΗΤΙΚΗ ΑΝΤΕΧΕΙ ….”

        Υπάρχει μια συγκλονιστική κινηματογραφική σκηνή στο αριστουργηματικό έργο του Νίκου Φώσκολου “Ορατότητης Μηδέν” του 1970!!! Το ατμόπλοιο “Χριστίνα” βυθίζεται με απόλυτη ευθύνη της οικογένειας Ρίχτερ(Καλογήρου, Κατράκης) με 26 νεκρούς στην πλάτη και μεταξύ των διασωθέντων είναι και ο μετέπειτα γαμπρός της εφοπλιστικής οικογένειας Νίκος Κούρκουλος(Κρεουζης)!!! 

     Στην σκηνή που αναφέρομαι πραγματοποιείται δεύτερο διαδοχικό ναυάγιο ατμόπλοιου της εταιρείας και πλέον οι δημοσιογράφοι έχουν πέσει (δικαιολογημένα γαρ) σαν τα κοράκια ώστε να αναζητήσουν τα αίτια και αυτής της νέας τραγωδίας!!! Ο Μάνος Κατράκης έχει δώσει ελευθερία κινήσεων και διοικητικά υψηλό πόστο στον γαμπρό του ώστε να διαχειριστεί την κοινωνική κατακραυγή… τους χαροκαμενους συγγενείς… και την λαίλαπα των Μ.Μ.Ε!!!

       Κάποια στιγμή υπό το βάρος της συνείδησης του ο Κρεουζης(Κούρκουλος) έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την κορωνίδα του διοικητικού συμβουλίου της πλοιοκτήτριας εταιρείας, επί της ουσίας τον ίδιο τον πεθερό του Μάνο Κατράκη αφού ο αδελφός του και θείος της συζύγου του Σπύρος Καλογήρου υπό το βάρος του δεύτερου ναυαγίου ακολούθησε τον δρόμο της αυτοχειριας (αυτοκτόνησε)!!!

      Σε εκείνη την αλησμόνητη σκηνή ο Μάνος Κατράκης λέει στον γαμπρό του “Ξέρεις πόσες θυσίες χρειάζεται αυτήν η καρέκλα… Τι νόμιζες ότι είναι εύκολο να κάτσεις εδώ;;;;

Εδώ για να σταθείς όρθιος ίσως χρειαστεί να πουλήσεις την ψυχή σου στο διάολο και ακόμη παραπέρα”… και σπρώχνει την καρέκλα προς το μέρος του νευριασμένος… Για να λάβει την απάντηση από τον αείμνηστο Νίκο Κούρκουλο(Κρεουζη) : “Η οποιαδηποτε καρέκλα σε αυτήν την ζωή που θα κάτσει κάνεις μπορεί να είναι όσο ηλεκτρική επιθυμεί… αλλά σε καμία περίπτωση όσο υποτιμητική αντέχει…”!!! 

    Ακριβώς αυτό είναι και η ίδια μας η καθημερινότητα φίλες και φίλοι… Καρέκλες , πόστα, αρμοδιότητες θα βρεθούν κατά διαστήματα πολλές!!! Το πραγματικό ζητούμενο είναι να φεύγεις στο τέλος της ημέρας από την βάση της εργασίας σου ευχαριστημένος και γεμάτος από αυτήν και όχι με έναν κόμπο στο στήθος ο οποίος γίνεται υπερδιπλάσιος όταν έχεις να αντιμετωπίσεις την καθημερινότητα που σε απλά ελληνικά και σε οικονομικό επίπεδο ουδέποτε περιμένει… απλώς εσύ μπαίνεις στην διαδικασία να την κυνηγάς συνεχώς ως νέος Θανάσης Βέγγος!!!

    Άλλωστε ο Θανάσης Βέγγος έτρεχε σε μια εποχή που δεν είχαμε πάρει ακόμη χαμπάρι… ότι έρχονται δύσκολα χρόνια…Τώρα που σταμάτησε να τρέχει ο Θανάσης Βέγγος τρέχουν όλοι οι άλλοι…. Αντιληφθήκαμε με μερικές δεκαετίες καθυστέρηση όλο αυτό το συσσωρευμένο άγχος – στρες που θα ερχόταν… ως προίκα για όλους μας!!!

Όπως και να χει ο χειμώνας είναι μπροστά μας και οι φουρτουνιασμενες θάλασσες θα μας ακολουθούν αντάμα!!! Καλό κουράγιο σε όλους μας να ευχηθώ!!!

     Ο Υπογράφων 

Θεμελής Αναστάσιος