Πλατοχτυπητής: «Βιάζεσαι, πολύ βιάζεσαι..!» – (Και κλέβει τις ζωές μας…)

Η καθημερινότητα στην Καστοριά δεν μπορεί να περιμένει άλλο

Η αλήθεια είναι πως ενώ δεχόμαστε κατά ριπάς τέτοιες φωτό και καταγγελίες, προσπαθούμε να ασχολούμαστε λιγότερο με τέτοια ζητήματα, όμως πολλοί συμπολίτες μας ζητούν επίμονα να αναδεικνύουμε αυτά τα κακώς κείμενα, με την ελπίδα να βελτιωθεί επιτέλους η κατάσταση στην πόλη μας. Και στο τέλος της ημέρας πως μπορείς να αρνηθείς ότι έχουν απόλυτο δίκιο;

Το μόνιμο πλέον πρόβλημα της Καστοριάς –οι περιβόητες λακούβες– παραμένει ορατό παντού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι τεράστιες λακούβες σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους και τουριστικούς δρόμους της περιοχής, ακριβώς δίπλα από τη Νομαρχία, μπροστά στα μάτια των υπευθύνων.

Σε αυτή την περίπτωση, η ζημιά στα αυτοκίνητα και τα αμορτισέρ, την οποία οι πολίτες πληρώνουν καθημερινά από την τσέπη τους, είναι ίσως το γνωστό πρόβλημα. Αυτή η χρόνια λειτουργική ανικανότητα και η αισθητική υποβάθμιση όμως, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τους υπερήλικες, αλλά και για τους συμπολίτες μας με οπτική αναπηρία – ειδικά όταν το πρόβλημα εντοπίζεται ακριβώς πάνω στον ειδικό οδηγό τυφλών. Η κατάσταση είναι τουλάχιστον τραγική.

Κάποιοι ίσως πουν (υπάρχουν κι αυτοί): «Σταμάτα να ασχολείσαι με αυτά, δες κάτι πιο σοβαρό!»

Η απάντηση είναι απλή: Δεν υπάρχει τίποτα πιο σοβαρό από την καθημερινότητά μας. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να στερεί τον ποιοτικό χρόνο από τη μία και μοναδική ζωή μας. Πόσο πια θα υπομένουμε την ανικανότητα σε προγραμματισμό των έργων που στο κάτω κάτω πολλά από αυτά και αμφιλεγόμενα, αλλά και κακώς εκτελεσμένα καταλήγουν, σαν να λέμε για έναν κακό οδοντίατρο, ότι κάνει τα δόντια με τα πόδια…(Δυστυχώς κομπογιαννίτες υπάρχουν σε κάθε τομέα).

Το γνωστό αφήγημα περί «υπομονής», (πλατοχτυπητής: «Βιάζεσαι, πολύ βιάζεσαι..!», την ώρα που οι τσέπες φουσκώνουν, -όχι από περηφάνια-), την ώρα που η διαχείριση των κοινών κινείται σε ρυθμούς εντυπωσιασμού, δημοσίων σχέσεων και αμφίβολων προτεραιοτήτων, έχει καταντήσει πλέον προκλητικό.

Τι χρειάζεται να πούμε παραπάνω για έναν δήμο που διοικείται από έναν άνθρωπο που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να φαίνεται ψευδο-cool, να χτυπάει πλάτες ΠΑΝΤΑ με ψεφτιλίκια και το χρήμα…να ρέει…σαν το αίμα σε μάχη.

Πως να νιώσει την πραγματικότητα αυτός ο άνθρωπος; Πως να θυμηθεί το παρελθόν του, που κάνει το παρόν να μοιάζει αποτέλεσμα τυχερού Τζόκερ…

Δεν θα ζούμε για πάντα. Απαιτούμε τώρα να σταματήσει άμεσα οτιδήποτε υποβαθμίζει την ποιότητα της ζωής μας στην πόλη. Τώρα!