Καστοριά: Μία απλή πόλη; Ή μια βαθιά αρρωστημένη κοινωνία;
Η Καστοριά είναι μια πόλη με τεράστια ιστορία, μοναδική πολιτιστική κληρονομιά και ανεκτίμητο φυσικό περιβάλλον. Παρ’ όλα αυτά, έχω την αίσθηση ότι τα τελευταία χρόνια δεν αρρωσταίνει μόνο η οικονομία της ή ο πληθυσμός της. Αρρωσταίνει και η ίδια η κοινωνία της.
Δεν αναφέρομαι σε μια κοινωνία που δεν έχει ικανούς ανθρώπους. Το αντίθετο. Αναφέρομαι σε μια κοινωνία που, κατά τη γνώμη μου, έχει αρχίσει να συμβιβάζεται με τη μετριότητα, να αρκείται στα ελάχιστα και να χειροκροτεί το αυτονόητο.
Το βλέπω στις αναπλάσεις της πόλης, όπου θεωρώ ότι χάνεται σταδιακά η ιστορική και αισθητική ταυτότητα της Καστοριάς. Το βλέπω στον τρόπο που αντιμετωπίστηκε το ζήτημα των πλατανιών, παρά τις προειδοποιήσεις που υπήρχαν από άλλες περιοχές της Ελλάδας. Το βλέπω και στον δημόσιο διάλογο, όπου πολλές φορές αντί να ακούμε τα επιχειρήματα, απαξιώνουμε όσους εκφράζουν διαφορετική άποψη.
Το βλέπω ακόμη και στην πολιτική ζωή του τόπου, όπου πολλές φορές φαίνεται να προηγούνται οι εσωτερικές ισορροπίες αντί για αυτό που πραγματικά επιθυμεί η τοπική κοινωνία.
Ίσως όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα να βρίσκεται στους ίδιους τους τοπικούς φορείς και στους συλλόγους. Πιστεύω ότι έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν τις εξελίξεις, αλλά πολύ συχνά επιλέγουν να συμβιβάζονται με μικρές παραχωρήσεις αντί να συνεχίζουν να διεκδικούν ουσιαστικές λύσεις. Όταν μια κοινωνία ευχαριστεί για το ελάχιστο αντί να απαιτεί το αυτονόητο, κάτι δεν λειτουργεί σωστά.
Την ίδια στιγμή, η ανεργία παραμένει υψηλή, οι νέοι εγκαταλείπουν τον τόπο τους, το δημογραφικό πρόβλημα επιδεινώνεται και η Καστοριά χάνει σταδιακά ανθρώπους, ευκαιρίες και προοπτική.
Όλα αυτά, για εμένα, δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Είναι κομμάτια της ίδιας εικόνας. Μιας εικόνας που δείχνει μια κοινωνία η οποία έχει αρχίσει να θεωρεί φυσιολογικό αυτό που δεν θα έπρεπε ποτέ να είναι φυσιολογικό.
Η πρόθεσή μου δεν είναι να προσβάλω κανέναν ούτε να μηδενίσω την προσπάθεια ανθρώπων που εργάζονται για τον τόπο. Αντίθετα, πιστεύω ότι η Καστοριά διαθέτει ανθρώπους με γνώσεις, εμπειρία και διάθεση να προσφέρουν. Αυτό που, κατά τη γνώμη μου, λείπει είναι η διάθεση για ουσιαστική διεκδίκηση, η απαίτηση για λογοδοσία και η άρνηση να συμβιβαζόμαστε με τα ψίχουλα.
Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. Και γι’ αυτό θέτω το ερώτημα:
Είναι τελικά η Καστοριά απλώς μια μικρή επαρχιακή πόλη με δυσκολίες ή μήπως έχει εξελιχθεί σε μια κοινωνία που έχει μάθει να αποδέχεται ως φυσιολογικά πράγματα που δεν θα έπρεπε ποτέ να θεωρούνται φυσιολογικά;
Κουράσανε τα ευχαριστήρια.
Κουράσανε τα μεγάλα λόγια.
Κουράσανε οι δήθεν γνώστες.
Κουράσανε οι φωτογραφίες.
Γενικότερα…ΚΟΥΡΑΣΑΤΕ!
Εκ Γραντίντσας με αγάπη,
Νίκος Νικολαΐδης (Αγγελίνος)









