«Δεν πρόκειται να μείνει πλατάνι στην Καστοριά»!

Βρέθηκε λοιπόν θετικό δείγμα από το μεταχρωματικό έλκος του πλατανου στη Καστοριά.

Ήταν απλώς θέμα χρόνου εφόσον (μάλλον) δεν τηρούνταν οι απαραίτητες προφυλάξεις στα τόσα παράλληλα έργα οδοποιίας που γινονται στη πόλη.

Αν δεν ξέρετε τι είναι αυτό, απλά να σας πω ότι σε βάθος χρονου ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΠΛΑΤΑΝΙ στη πόλη. Ξεχάστε ίσως ακόμα και την δροσερή γυρολιμνια.

Οι εργολάβοι πάλι που θα κληθούν να διαχειριστουν την κατάσταση θα τρίβουν τα χέρια τους. Λογω του επειγόντος οι απευθείας αναθέσεις θα πάνε τάπα. Και η μετέπειτα τσιμεντοποιηση ομως εχει πολλές παραδες πίσω της.

Eλπίζω όμως όσοι αναλάβουν τη διαχείριση να έχουν συνείδηση της ευθύνης που θα αναλάβουν.

Από την ομάδα platanus (την ομάδα που προσπαθούσε να σώσει τα δέντρα στις πλατείες της Βορειας Παραλιας) μαθαίνω πως οι διαδικασίες από εδώ και πέρα είναι πολύ απαιτητικές και σχεδον απιθανο να τις τηρήσουν:

“…Τα προσβεβλημένα δένδρα καθώς και τα γειτονικά τους που είναι ύποπτα προσβολής πρέπει να υλοτομούνται και αν είναι δυνατόν να εκριζώνονται. Σε νέες εστίες προσβολής, η αντιμετώπιση της ασθένειας είναι περισσότερο αποτελεσματική όταν γίνει έγκαιρη διάγνωση και ο αριθμός των ασθενών δένδρων είναι περιορισμένος.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να συλλέγονται όλα τα υπολείμματα υλοτομίας, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και το πριονίδι που παράγεται, και να καταστρέφονται με καύση. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν μεγάλα πλαστικά φύλλα κάτω από τα δένδρα που υλοτομούνται για να είναι δυνατή η συλλογή του πριονιδιού που παράγεται με την υλοτομία και τον τεμαχισμό του δένδρου. Επίσης, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν αλυσσοπρίονα με ειδική συσκευή που παγιδεύει το πριονίδι και δε διασπείρεται στην ατμόσφαιρα. Επειδή ένα μέρος από το πριονίδι μπορεί να διαφύγει, Θα πρέπει να ακολουθεί απολύμανση στα σημεία υλοτομίας, με τη χρησιμοποίηση ενός κατάλληλου μυκητοκτόνου (συνήθως 2% benomyl) ή 0.5% υποχλωριώδους νατρίου (χλωρίνης). ‘Ολα τα εργαλεία υλοτομίας (τσεκούρια, πριόνια, λάμες αλυσσοπρίονων κλπ) πρέπει να απολυμαίνονται, με εμβάπτιση για αρκετά λεπτά σε ένα διάλυμα 1% υποχλωριώδους νατρίου και 50% μετουσιωμένης αιθυλικής αλκοόλης (πράσινο οινόπνευμα).

Το παραγόμενο ξύλο από την υλοτομία των ασθενών δένδρων πρέπει να καταστρέφεται με καύση ή να συλλέγεται σε ειδικούς χώρους υγειονομικής ταφής. Επίσης, Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην παραγωγή μοριοπλακών ή να επεξεργαστεί σε πριστήρια, όπου το παραγόμενο πριονίδι συλλέγεται και καίγεται για την παραγωγή ενέργειας και το πριστό ξύλο στη συνέχεια υφίσταται τεχνητή ξήρανση.”

Σάκης Καρανικολόπουλος

---

Έφθασε τελικά και στην πόλη των πλατάνων την Καστοριά, το καταστροφικό “μεταχρωματικό έλκος των πλατάνων”.

Η αδιαφορία του κατεξοχήν αρμόδιου, του Δήμου της Καστοριάς, θα κοστίσει στην πόλη μας σταδιακά όλα τα πλατάνια της…

Εάν ο μύκητας εξαπλώθηκε με τα σκαψίματα των έργων, η καταστροφή θα είναι ραγδαία…

‘Οσοι τα προηγούμενα χρόνια χτυπούσαμε τα καμπανάκια κι εκδηλώναμε την ανησυχία μας για την αδιαφορία των αρχών, είμασταν οι ” συνήθεις γραφικοί”…

Γιώργος Μαντζούρας

---

Το oladeka.com ΔΥΣΤΥΧΩΣ δικαιώνεται!

Το έλκος του πλατάνου δεν είναι απλώς μια ασθένεια δέντρων. Είναι το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου που η τωρινή δημοτική αρχή παρακολουθεί με την ίδια «χαλαρότητα» που επιδεικνύει για κάθε τι που δεν έχει τσιμέντο, μπετόν ή εργολαβικό «άρωμα». Μέχρι πρότινος τα λέγαμε και τα ξαναλέγαμε αλλά η πολιτική συμμορία που έχουμε μπλέξει, ενδιαφέρεται μόνο για…άλλα πράγματα! Η φυσική κληρονομιά, το οξυγόνο, η βιοκλιματική λογική, η ποιότητα ζωής και τόσα άλλα που έχουμε αναφέρει με κάθε ευκαιρία, απλά κάνουν ένα μάτσο ακαλλιέργητους να χάσκουν και να ειρωνεύονται τον ίδιο Τον Θεό!

Η απειλή του έλκους των πλατανιών δεν είναι πια υποθετική. Έγινε σκληρή πραγματικότητα για την Καστοριά!

Σήμερα μετράμε ήδη τουλάχιστον τρία μολυσμένα δέντρα. Η ανακοίνωση για την άμεση αναγκαστική κοπή τεσσάρων πλατανιών αποτυπώνει το μέγεθος της καταστροφής, ενώ το πιο ανησυχητικό είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει τη δεδομένη στιγμή πόσο έχει προχωρήσει η υπόγεια διασπορά του μύκητα.

Η Καστοριά, μια πόλη που θα έπρεπε να αποτελεί πρότυπο σεβασμού στη φύση, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με τη δική της «βιβλική καταστροφή». Τα πλατάνια που αγκαλιάζουν τη λίμνη μας, αυτά τα ζωντανά μνημεία της ιστορίας και της αισθητικής μας ταυτότητας, καταρρέουν. Και καταρρέουν όχι από την ατυχία, αλλά από τη συστημική ανικανότητα και την εχθρική πολιτική μιας διοίκησης που θεωρεί το πράσινο «περίσσευμα» και τον δημόσιο χώρο πεδίο για «λούμπεν» εργολαβικές παρεμβάσεις.

Πίσω από αυτή την οικολογική τραγωδία διαγράφεται η εικόνα μιας δημοτικής αρχής που, εκμεταλλευόμενη την ευνοϊκή για την ίδια αλλά τραγική για την Καστοριά συγκυρία των τελευταίων εκλογών, ανέλαβε τα ηνία της πόλης.

Έκτοτε, κινείται χωρίς ουσιαστικό πλάνο, οδηγούμενη άλλοτε από την απόλυτη διαχειριστική της ανεπάρκεια και άλλοτε εξυπηρετώντας τα κλασικά εργολαβικά πολιτικά μοτίβα που σπαταλούν χρήμα σε αμφιλεγόμενα έργα την ίδια στιγμή που η περιοχή «φωνάζει» διαφορετικές ανάγκες και προτεραιότητες.

Τα προειδοποιητικά σημάδια ήταν εκεί. Είδαμε τα Ιωάννινα να χάνουν το πράσινό τους εδώ και μια δεκαετία. Ακούσαμε δεκάδες πολίτες στην Καστοριά να φωνάζουν και να προειδοποιούν, αλλά οι εκκλήσεις τους έπεσαν στο κενό. Για τη σημερινή δημοτική αρχή, το πράσινο φαίνεται να αποτελεί απλώς εμπόδιο στα σχέδιά της. Άλλωστε ο…πλατοχτυπητής δήμαρχος το είπε: «Το πράσινο περισσεύει στην Καστοριά». Με τέτοια νοοτροπία, η καταδίκη του φυσικού μας περιβάλλοντος ήταν προδιαγεγραμμένη.

Οι ενδείξεις πλέον είναι συντριπτικές. Ο μύκητας εισήλθε στην πόλη και τα στοιχεία συγκλίνουν στο ότι η μόλυνση ξεκίνησε από μηχανήματα εργολάβων. Παρόλα αυτά, τα έργα συνεχίζονται χωρίς την παραμικρή πρόνοια, σαν να μην υπάρχει αύριο. Η αδιαφορία των υπευθύνων προσλαμβάνει πλέον χαρακτηριστικά οργανωμένου σχεδίου υποβάθμισης της περιοχής.

Όσοι φωνάζαμε για τη βιοκλιματική πολιτική, για την προστασία του οξυγόνου και για την ανάγκη ορθολογικής διαχείρισης του πρασίνου, είμαστε πλέον μάρτυρες της πλήρους δικαίωσής μας. Η «ακαλλιέργητη» πολιτική αντίληψη που βλέπει την πόλη μόνο μέσα από το πρίσμα της ρευστότητας και των «έργων-βιτρίνας», απογύμνωσε την Καστοριά από την άμυνά της.

Ενώ ο κίνδυνος του μύκητα ήταν γνωστός (το παράδειγμα των Ιωαννίνων ήταν «φωνή βοώντος εν τη ερήμω» για αυτούς), οι «εργολαβόφιλοι» της τοπικής αυτοδιοίκησης προτιμούσαν να «κινούν το χρήμα» σε τσιμέντα και έργα που ικανοποιούν μόνο ίδιους και τους Χατζηαβάτηδες του payroll. Η αδιαφορία για τα πρωτόκολλα απολύμανσης στα μηχανήματα που σκάβουν τη γη μας δεν είναι απροσεξία – είναι εγκληματική επιλογή. Είναι η επιλογή του «εδώ και τώρα», του εφήμερου κέρδους έναντι της αιωνιότητας της φύσης.

Αμείλικτα τα ερωτήματα:

Ποιος επέβλεπε τα έργα; Ήταν οι «άριστοι» της δημοτικής αρχής ή θα αναζητήσουμε ξανά ευθύνες σε αόρατους υπηρεσιακούς παράγοντες;

Θα αποδοθούν ευθύνες για τη διασπορά; Θα υπάρξει έρευνα για την προέλευση του μύκητα από εργολαβικά μηχανήματα ή θα συνεχίσετε να «σφυρίζετε αδιάφορα» για να μην στεναχωρήσετε τους ημέτερους;

Υπάρχει σχέδιο διάσωσης; Ή μήπως το μόνο που έχετε στο συρτάρι σας είναι τα αλυσοπρίονα για την κοπή των δέντρων, αφού πρώτα τα αφήσατε να πεθάνουν από την αμέλειά σας;

Η ιστορία δεν θα γράψει για τις πανάκριβες…ανα-κατασκευές σας που βγήκαν αποτυχημένα ρεκτιφιέ, ούτε για τα έργα-βιτρίνες που αποσκοπούν μόνο στα γνωστά πλέον -όλοι σας έχουν πάρει χαμπάρι- σχέδιά σας. Θα γράψει για τον πόλεμο που ανοίξατε κατά της φύσης. Για την Καστοριά που χάνει το οξυγόνο της επειδή κάποιοι θεωρούσαν πως το πράσινο «περισσεύει».

Κύριε Σαββόπουλε δεν είστε ο «Πόντιος Πιλάτος»!

Επίσης: Η Περιφέρεια δεν μπορεί να περιορίζεται σε παρατηρήσεις κύριε Σαββόπουλε. Δεν σας χρειαζόμαστε ως «Πόντιο Πιλάτο»! Η «χαλαρότητα» απέναντι στην καταστροφή είναι συνενοχή. Απαιτούμε διαφάνεια, απαιτούμε κάθαρση, απαιτούμε να σταματήσει αυτός ο ταλιμπανισμός κατά του περιβάλλοντος. Είστε και γεωπόνος!

Τα πλατάνια της Καστοριάς δεν είναι αναλώσιμα. Οι πολίτες αυτής της πόλης δεν είναι φιγούρες σε θέατρο σκιών που θα χειροκροτούν την υποβάθμιση της ζωής τους. Η «Νέμεσις» για όσους θεωρούν την πόλη ιδιοκτησία τους και το πράσινο εμπόδιο στα τσιμέντα τους, έχει ήδη ξεκινήσει. Και είναι η ίδια η φύση που σας καλεί, επιτέλους, να αναλάβετε τις ευθύνες σας.

Ξέραναν και την εμβληματική καστανιά της Κλεισούρας

Το «μένος» των αυτοδιοικητικών αλλά και μερικών υπηρεσιακών υαινών που από τώρα κανονικά θα πρέπει να αρχίσουν να ψάχνουν τρύπες να κρυφτούν δεν περιορίζεται σε ένα σημείο του δήμου. Χαρακτηριστικό τραγικό παράδειγμα η ξήρανση της αιονώβιας καστανιάς στην πλατεία της Κλεισούρας. Κανείς δεν μιλάει για το τεράστιο αυτό έγκλημα κατά της φύσης και της ιστορίας, της πολιτισμικής κληρονομιάς της μαρτυρικής Κλεισούρας: