Η παράδοση της καστοριανής πίτας ενώνει τη νέα γενιά στη Μελβούρνη (Φωτογραφίες)

Ιδιαίτερα έντονο ήταν το ενδιαφέρον των νέων της Μελβούρνης να γνωρίσουν από κοντά τα μυστικά της παρασκευής των παραδοσιακών καστοριανών πιτών, στο πλαίσιο του πρώτου εργαστηρίου που διοργάνωσε ο Σύλλογος Καστοριανών Αυστραλίας «Η Καστοριά».

Η εναρκτήρια αυτή συνάντηση πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις και δημιουργώντας υψηλές προσδοκίες για τη συνέχεια.«Η ανταπόκριση ξεπέρασε κάθε προσδοκία μας», δήλωσε στον «Νέο Κόσμο» η πρόεδρος του Συλλόγου, κα Ελευθερία Λαλοπούλου.

Όπως ανέφερε, σχεδόν εκατό νέοι και νέες έδωσαν το «παρών», με στόχο να γνωρίσουν τον πλούσιο γαστρονομικό πολιτισμό της Καστοριάς, όπου εξέχουσα θέση κατέχουν οι παραδοσιακές πίτες.

Ξεχωριστή αναφορά έγινε στην περίφημη αρμιόπιτα, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά εδέσματα της περιοχής, που διακρίνεται για τη μοναδική της γεύση. Το βασικό της συστατικό, το καστοριανό τουρσί λάχανου, χαρίζει μια ιδιαίτερη ένταση και συνδυάζεται ιδανικά με το τραγανό, χειροποίητο φύλλο, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που εντυπωσιάζει ακόμη και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους.

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, η κα Λαλοπούλου, μαζί με τη γραμματέα του Συλλόγου, κα Δήμητρα Παναγιωτίδου, μύησαν τους συμμετέχοντες στα μυστικά της παραδοσιακής παρασκευής.

Με πρακτικές οδηγίες και επίδειξη βήμα προς βήμα, ανέδειξαν τη σημασία της τεχνικής στο άνοιγμα του φύλλου, αλλά και την αξία της αυθεντικότητας στα υλικά.

Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε στο Kastoria Club στο Coburg, όπου διοργανώθηκε δωρεάν εργαστήρι για όλους όσοι επιθυμούσαν να μάθουν τις παραδοσιακές συνταγές.

Η συμμετοχή ξεπέρασε τελικά τα 100 άτομα, επιβεβαιώνοντας το έντονο ενδιαφέρον της παροικίας – και όχι μόνο.

Η κα Λαλοπούλου παρασκεύασε τυρόπιτα και λαχανόπιτα, ενώ η κα Παναγιωτίδου παρουσίασε την παρασκευή πρασόπιτας και σπανακόπιτας. Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία όχι μόνο να παρακολουθήσουν, αλλά και να συμμετάσχουν ενεργά, δοκιμάζοντας οι ίδιοι τις τεχνικές και ανταλλάσσοντας εμπειρίες.

Αξιοσημείωτη ήταν και η παρουσία μη Ελλήνων, οι οποίοι έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ελληνική κουζίνα και συμμετείχαν με ενθουσιασμό στη διαδικασία.

Το εργαστήρι λειτούργησε έτσι και ως γέφυρα πολιτισμού, φέρνοντας κοντά ανθρώπους διαφορετικών καταβολών μέσα από την κοινή αγάπη για το φαγητό.

Την ίδια στιγμή, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία απόλαυσαν τη ζεστή ατμόσφαιρα στον εξωτερικό χώρο, δοκιμάζοντας τις πίτες και περνώντας ευχάριστα την ώρα τους παίζοντας χαρτιά, σε μια εικόνα που θύμιζε έντονα ελληνικό χωριό.

Όλοι οι παρευρισκόμενοι εξέφρασαν τον ενθουσιασμό τους για την πρωτοβουλία, υπογραμμίζοντας τη σημασία τέτοιων δράσεων για τη διατήρηση της παράδοσης και τη σύνδεση των νεότερων γενεών με τις ρίζες τους. Το πρώτο αυτό εργαστήρι αποτέλεσε μια γιορτή γεύσης, μνήμης και πολιτισμού – και, όπως όλα δείχνουν, είναι μόνο η αρχή.

Πηγή