Θλίψη στην Καστοριά – Έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Λάκης

Σήμερα έφυγε από αυτόν τον πεζό κόσμο ένα μαγικό πλάσμα που κατοικούσε σε έναν αόρατο κήπο.

Ο Κώστας Λάκης, ο Κωσταλάκης, ο Κλάκης, το λουλουδάκι, το μπισκοτάκι, ο πρίγκηπας, το αγγελάκι, ο Κώστας μας και ο Κώστας μου ταξίδεψε μακριά.

Πολέμησε δύο μόλις μήνες την μαυρίλα του μελανώματος και τελικά αποφάσισε να πάρει τα χρώματά του, πρώτα πρώτα το αγαπημένο του μεγάλο σωληνάριο λευκό, και ταξίδεψε στο φως.

Ήμασταν τόσοι εμείς οι τυχεροί που μας άγγιξε, που εισέβαλε σαν ξωτικό στη ζωή μας και μας έκανε πιο χαρούμενους, πιό δυνατούς, πιο καλούς ανθρώπους. Η ζωγραφική, τα κείμενα, τα σπίτια, ο Βυσσινόκηπος, ό,τι έφτιαχνε ο Κώστας ήταν μια ανάσα, ένα καταφύγιο με αισιοδοξία, αγάπη και χαρά για όλους εμάς τους ευλογημένους που είχαμε τη χάρη να μπούμε στη ζωή του.

Μα πρώτα-πρώτα, ο πιο ευλογημένος ήμουν εγώ που είχα την απέραντη τύχη να πέσω πάνω του και ενωθούν οι ζωές και οι ψυχές μας αυτά τα χρόνια. Τα μόνα χρόνια της ζωής μου που γέμισαν φως και χρώμα.

Οι ψυχές μας θα είναι παντοτινά ένα, ενωμένες στο φως, στην αισιοδοξία και στην αγάπη. Κρυμμένες στον ιδιωτικό παράδεισό μας.

Ο πιο ευτυχισμένος σύζυγος του κόσμου,

Ο σύζυγος του πιο μαγικού πλάσματος αυτού του κόσμου,

Βασίλης Μπούτσης

Η εξόδιος ακολουθία θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα στις 22-6-2026 και ώρα 14:30 στον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης Σωτήρος, Βόλου 1 στο Χαλάνδρι.

Ανάρτηση από το Σπασμένο Ρόδι:

Υπάρχουν άνθρωποι που δε χωράνε σε λίγες λέξεις. Άνθρωποι που δεν περιορίζονται σε ιδιότητες. Όλη τους η ζωή είναι μια αδιάκοπη πράξη δημιουργίας και δράσης.

Ο Κουκλάκης μας τέτοιος ήταν!

Εικαστικός, συγγραφέας, άνθρωπος του θεάτρου, δημιουργός, οικοδεσπότης από τους λίγους, ονειροπόλος.

Μα πάνω απ’ όλα μια φωτεινή παρουσία. Από εκείνες που μπαίνουν σε έναν χώρο και τον γεμίζουν ζωή, ιδέες, γέλιο, ζεστασιά και έμπνευση. Κουβαλούσε μέσα του έναν ολόκληρο κόσμο και τον μοιραζόταν απλόχερα.

Εμείς τον γνωρίσαμε στον σύλλογο της καρδιάς μας. Πως τώρα να αποχαιρετήσουμε τον άνθρωπο που πέρασε από το εγώ στο εμείς, που έκανε τη συλλογικότητα σημαία και έζησε μαζί μας τόσες όμορφες και τόσες δύσκολες στιγμές;

Κώστα μας, ακόμη και όταν έφυγες από την Καστοριά, δεν σταμάτησες να μας στηρίζεις ανιδιοτελώς με τις αφίσες σου και τις ιδέες σου. Ένα κομμάτι μας σήμερα ξεριζώνεται για άλλη μια φορά..

Το Σπασμένο Ρόδι νιώθει τόση αγάπη και ευγνωμοσύνη που σε γνώρισε!

Έχεις ομορφύνει τις καρδιές και τα σπίτια μας. Έχεις μετατοπίσει τη σκέψη μας.

Σε ευχαριστούμε.

Σε αγαπάμε πάντα