Η εγκληματική αδιαφορία των αρμοδίων, οι…φωτογράφοι της τεχνικής υπηρεσίας πάνω στα μπάζα και ο καθημερινός Γολγοθάς μιας οικογένειας με μικρά παιδιά που ζει υπό την απειλή μιας νέας κατάρρευσης.

Κραυγή αγωνίας από τους γονείς της οικογένειας που διαμένουν στο παρακείμενο σπίτι. Τι καταγγέλουν στο oladeka.com

Υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε όριο πολιτικής ξεδιαντροπιάς και διοικητικής ανικανότητας. Αυτό που συμβαίνει στην ακριτική Κλεισούρα του Δήμου Καστοριάς δεν είναι απλά μια ακόμη ιστορία γραφειοκρατικής καθυστέρησης, είναι το απόλυτο μνημείο αναλγησίας μιας δημοτικής αρχής που θυμάται τους συνδημότες μας μόνο όταν στήνει κάλπες, ή όταν ο δήμαρχος τους επισκέπτεται για τσίπουρα και σέλφι, αφήνοντάς τους στο έλεος των στοιχείων της φύσης και του καθημερινού τρόμου τον υπόλοιπο καιρό.

Το ημερολόγιο έγραφε τέλη του 2025 όταν η γη υποχώρησε. Μια σοβαρή κατολίσθηση δίπλα σε κατοικημένη οικία ήρθε να υπενθυμίσει τη σκληρή διαμόρφωση του εδάφους και την έλλειψη έργων υποδομής και αντιστήριξης. Οι έντρομοι ιδιοκτήτες και κάτοικοι κάλεσαν αμέσως τον Δήμο Καστοριάς για να επιληφθεί του θέματος. Ποια ήταν η πρώτη, μνημειώδης παρέμβαση των «αρμοδίων»; Ήρθαν, μάζεψαν μερικά από τα μπάζα που είχαν καταπλακώσει τον χώρο, και αποχώρησαν θριαμβευτικά, θεωρώντας προφανώς ότι ξεμπέρδεψαν με το πρόβλημα.

Όπως ήταν φυσικό και μαθηματικά βέβαιο, οι καιρικές συνθήκες και η φύση του εδάφους δεν υπάκουσαν στα ημίμετρα του Δήμου. Η κατολίσθηση εκδηλώθηκε εκ νέου, πιο επικίνδυνη, πιο απειλητική, μετατρέποντας το σημείο σε μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί πάνω στα κεφάλια των ανθρώπων.

Αρμόδιοι του δήμου: «Τ΄αφήνουμε και βλέπουμε» (!)

Η συνέχεια της ιστορίας θα μπορούσε να ανήκει σε σενάριο μαύρης κωμωδίας, αν δεν αφορούσε την ασφάλεια ανθρώπινων ζωών. Οι κάτοικοι, βλέποντας το βουνό να έρχεται προς το σπίτι τους, κάλεσαν ξανά την τεχνική υπηρεσία και τους αρμόδιους του Δήμου Καστοριάς. Αυτή τη φορά, οι εκπρόσωποι της δημοτικής αρχής ξεπέρασαν τον ίδιο τους τον εαυτό: Εμφανίστηκαν στο σημείο, έβγαλαν μερικές φωτογραφίες για το αρχείο τους, κοίταξαν το γκρεμισμένο τοιχίο και το χώμα που κρέμεται πάνω από το πέρασμα, και ξεστόμισαν το αμίμητο: «Μην το πειράζετε, τ’ αφήνουμε και βλέπουμε» !

Αυτή είναι η επίσημη απάντηση ενός σοβαρού Δήμου; Αυτή είναι η επιστημονική και τεχνική λύση που προσφέρει μια οργανωμένη υπηρεσία απέναντι σε έναν άμεσο κίνδυνο; «Αφήστε το έτσι και βλέπουμε»; Αντί για μελέτη αντιστήριξης, αντί για άμεση κατασκευή τοιχίου, αντί για κινητοποίηση μηχανημάτων, ο Δήμος Καστοριάς επιλέγει τη στρατηγική της… προσευχής και της μετάθεσης ευθυνών.

«Η απάντηση του Δήμου Καστοριάς στον καθημερινό τρόμο μιας οικογένειας είναι: “Αφήστε το έτσι και βλέπουμε”. Μας θυμίζει έντονα τη νοσηρή νοοτροπία του “πάμε κι όπου βγει” !

Μικρά Παιδιά σε Καθεστώς Ψυχολογικής Πίεσης

Πίσω από τις γραφειοκρατικές δικαιολογίες και την εγκληματική αδράνεια, κρύβεται η σκληρή καθημερινότητα μιας οικογένειας με μικρά παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο. Ένα από αυτά τα παιδιά, φοβισμένο από την εικόνα της καταστροφής και τη συνεχή σκέψη μήπως πλακωθεί από τα βράχια, αρνείται και φοβάται να περάσει μπροστά από το σπίτι του! Αναγκάζεται να κάνει ολόκληρο κύκλο, μέσα από εναλλακτικές, δύσβατες διαδρομές, απλά και μόνο για να πάει και να έρθει από το σχολείο του με ασφάλεια.

Είναι ντροπή και κατάντια για το έτος 2026, σε μια ευρωπαϊκή χώρα, μικρά παιδιά να βιώνουν τέτοιο ψυχολογικό μαρτύριο και να στερούνται την αυτονόητη ασφάλεια της γειτονιάς τους επειδή κάποιοι αρμόδιοι βαριούνται ή αδιαφορούν να πράξουν το καθήκον τους.

Πολίτες Δεύτερης Κατηγορίας στην Απομακρυσμένη Επαρχία

Ας μην γελιόμαστε. Η συμπεριφορά αυτή του Δήμου Καστοριάς κρύβει πίσω της μια βαθιά, κυνική και ψηφοθηρική πολιτική σκοπιά. Η Κλεισούρα είναι ένα απομακρυσμένο χωριό. Εκεί έχουν απομείνει κυρίως ηλικιωμένοι και ελάχιστοι άνθρωποι με οικογένειες και μικρά παιδιά. Για το βαθύ κατεστημένο της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι λίγες αυτές ψυχές φαίνεται πως δεν αποτελούν «υπολογίσιμη πολιτική πελατεία». Αν η κατολίσθηση είχε συμβεί στο κέντρο της Καστοριάς, κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας, οι αντιδήμαρχοι θα έκαναν παρέλαση μπροστά από τις κάμερες. Τώρα όμως, επειδή είναι «μακριά», το αφήνουν στην τύχη του.

Το ίδιο έχουν κάνει και με το θέμα του οδοφωτισμού. Κοροϊδεύουν τους ηλικιωμένους που περιμένουν εδώ και πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα να γίνουν μικρο- παρεμβάσεις στα απότομα και κακοτράχαλα δρομάκια του χωριού όπου ο δήμος Καστοριάς έμεινε απαθής στο ξήλωμα των λειτουργικότατων φωτιστικών που είχε τοποθετήσει ο Καποδιστριακός Δήμος Κλεισούρας και ενώ υποσχέθηκαν, ακόμα και σήμερα αφήνουν το μαρτυρικό χωριό στο σκοτάδι!

Επιστρέφοντας στο σπίτι με το πρόβλημα της κατολίσθησης, μετά από όλα αυτά που μας μεταφέρουν μέλη της οικογένειας που κατοικεί εκεί, έχουμε να πούμε πως αυτή η απαξίωση της καθημερινότητας του πολίτη, η περιφρόνηση του άγχους των γονέων που προειδοποιούν ξανά και ξανά, φέρνει στο μυαλό μας τις πιο μαύρες σελίδες των εθνικών μας τραγωδιών, όπως αυτή των Τεμπών. Η ίδια ακριβώς νοοτροπία: Οι πολίτες να φωνάζουν, να προειδοποιούν γραπτώς και προφορικώς, και οι αρμόδιοι να σφυρίζουν κλέφτικα.

Οι κάτοικοι της Κλεισούρας προειδοποιούν ανοιχτά και δημόσια πλέον τους ανάλγητους ινφουένσερ του δήμου Καστοριάς και μας δηλώνουν: Μη τυχόν και γίνει το κακό. Μη τυχόν και υπάρξει τραυματισμός ή οτιδήποτε. Γιατί τότε, οι δικαιολογίες του τύπου «δεν ξέραμε» ή «ήταν ακραίο φαινόμενο» δεν θα περάσουν. Δεν θα έχετε πού να κρυφτείτε. Οι φωτογραφίες που βγάλατε θα είναι η απόδειξη της ενοχής σας και της πλήρους γνώσης του κινδύνου που είχατε.

Απαιτούμε από τον Δήμαρχο Καστοριάς και την Τεχνική Υπηρεσία να αναλάβουν τις ευθύνες τους ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Να σταματήσουν τα λόγια και τα «αφήστε το έτσι και βλέπουμε» και να προχωρήσουν στην άμεση αποκατάσταση και ασφάλιση του σημείου. Η ασφάλεια των παιδιών μας και όλων των άλλων περαστικών από το σημείο δεν παζαρεύεται, ούτε μπαίνει στο ζύγι των απομακρυσμένων ψήφων!