Και τώρα μπορείτε να φωνάξετε δυνατά από το Σκαπέρδειο: «Βίβιαν είσαι τοξική και μίζερη! Το χετε εσείς του ’70!»

Βίβιαν Μπουζάλη: Η…«τοξική» επιβεβαίωση που άφησε τους «άρχοντες» με το σαγόνι στο πάτωμα

Επί χρόνια, το oladeka.com ήταν ο εύκολος στόχος. Για τη δημοτική αρχή Κορεντσίδη και την αυλή των «λακέδων» που τη λιβανίζουν, ήμασταν οι «μίζεροι», οι «γκρινιάρηδες», οι «τοξικοί». Ήμασταν εκείνοι που αρνούνταν να δουν τις… φαραωνικές ασφαλτοστρώσεις και τα παγκάκια ως κοσμογονία, ως όραμα, εκείνοι που επέμεναν να τα βλέπουν όλα ρόδινα πίσω από την πλερέζα της «Μαντάμ Σουσούς» αρχόντισσας.

Σήμερα όμως, η πραγματικότητα εισέβαλε στην αίθουσα με τη φωνή της Βίβιαν Μπουζάλη. Και η εισβολή αυτή δεν ήταν απλώς μια ομιλία, ήταν ένα πολιτικό και κοινωνικό ηλεκτροσόκ που γκρέμισε το αφήγημα της εικονικής πραγματικότητας των πραγματικών άσχετων θεατρίνων.

Από το χείλος του γκρεμού… στο κενό

Η κα. Μπουζάλη, ένα στέλεχος με διεθνή εμπειρία και γνώση της αγοράς, είπε αυτό που το oladeka.com γράφει από το 2019:

Μπουζάλη: Η Καστοριά χρειάζεται ένα αναπτυξιακό σοκ! Η Καστοριά δεν είναι πια στο χείλος του γκρεμού. Έχει ήδη πέσει. Εχω βαρεθεί να ακούω, η Καστοριά είναι τόσο όμορφη, η Καστοριά έχει τα πάντα, η Καστοριά έχει εκείνο, η Καστοριά δεν έχει τίποτα! Απολύτως τίποτα δεν έχει! Τίποτα δεν έχει!

Γράφαμε από το 2019:

«…Η τοπική οικονομία και κοινωνία επιβάλλεται να αναζητήσει νέα διέξοδο.

Χρειαζόμαστε ένα νέο αφήγημα, ένα παραγωγικό σοκ που θα δημιουργήσει τις συνθήκες να αλλάξει η οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική γεωγραφία της περιοχής, που θα καταστήσει τον νομό πρωτοπόρο, πόλο έλξης για τους νέους ανθρώπους και τους επιστήμονες.

Προτείνουμε την σύμπραξη και την συμμετοχή όλων των φορέων του νομού στο όραμα μας, για την δημιουργία επιστημονικού και τεχνολογικού πάρκου στην περιοχή μας, που θα δημιουργήσει τις συνθήκες με έμφαση στην τεχνολογία – καινοτομία και θα δώσει κίνητρα για την ανάπτυξη start up επιχειρήσεων με βασικούς στόχους:

– δημιουργία θέσεων εργασίας

– ανάπτυξη τοπικής κοινότητας

– αναδιάρθρωση οικονομικού προτύπου ανάπτυξης

– δημιουργία ευκαιριών μεταφοράς τεχνογνωσίας

– αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας

– αξιοποίηση της γνώσης που παράγουν τα  πανεπιστημιακά ιδρύματα

– συνεργασία επιχειρήσεων – πανεπιστημίων

– συνεργασία με άλλους φορείς επιχειρηματικότητας…»

Μπουζάλη: «Μοιάζει με τον Λουγκάνο. Σε τι. Με το Κόμο; με το Κόμο, ναι…Σε τι; Στο Κόμο κολυμπάνε στη Λίμνη. Έχουν κανό καγιάκ.»

Ενώ οι τοπικοί άρχοντες πανηγυρίζουν για το «Κόμο της Ελλάδας» —ένα ανέκδοτο που η ίδια η κ. Μπουζάλη αποδόμησε με μια φράση, υπενθυμίζοντας πως στο Κόμο κάνουν μπάνιο, δεν κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους— η πόλη αργοπεθαίνει.

• Το Δημογραφικό Σοκ: Τα παιδιά φεύγουν όχι μόνο γιατί δεν έχουν λεφτά, αλλά γιατί δεν έχουν όνειρα. Και το να σου κλέβουν το όνειρο στον τόπο σου είναι η μεγαλύτερη εγκληματική ενέργεια μιας διοίκησης.
• Η Ψευδαίσθηση της Ανάπτυξης: Τέρμα οι φωτογραφίες με τις πάπιες και τις χήνες. Η κ. Μπουζάλη ήταν σαρωτική: «Η Καστοριά δεν έχει τίποτα! Τίποτα!». Ούτε προσβασιμότητα, ούτε υποδομές, ούτε καν σεβασμό στα μνημεία της (βλ. το πάρκινγκ στην Κουμπελίδικη).

Είναι πλέον ορατό σε όλους, ακόμα και στους πιο δύσπιστους, ότι ούτε το Ντολτσό δεν κατάφεραν να διασώσουν, με την περιοχή να χάνει την αυθεντικότητά της. Πόσες φορές είπαμε ότι αυτή η δημοτική αρχή κατέστρεψε τις πλατείες της πόλης; Πόσες φορές έχουμε γράψει για τα εκατομμύρια που σπαταλήθηκαν όχι για να αναβαθμιστούν, αλλά για να καταστραφούν αισθητικά και λειτουργικά οι πλατείες της Καστοριάς; Και κάθε φορά που αναδεικνύαμε αυτή την καταστροφή, το σύστημα Κορεντσίδη μας αποκαλούσε «μίζερους» και «τοξικούς», επιβεβαιώνοντας πως η άγνοιά τους είναι εξίσου μεγάλη με την αλαζονεία τους.

Γράφαμε το 2023:

Ο καιρός περνούσε και οι συνεργάτες και φίλοι του Κορεντσίδη, του αναλύαμε ότι η Καστοριά έχει ανάγκη από ένα αναπτυξιακό «σοκ» μιας και οι συνθήκες, πανδημία, οικονομική κρίση, κρίση της γούνας κτλ, επέβαλαν περισσότερο από ποτέ την ανάγκη για δημιουργία ενός οράματος για την πόλη και τους ανθρώπους της. Οι νέοι φεύγουν σαν κυνηγημένοι, η ανεργία χτυπάει κόκκινα και η Καστοριά ρημάζει. Άρα, πρέπει να ασχοληθείς με όλα αυτά τα προβλήματα και να αποκτήσεις ένα όραμα, να δημιουργήσεις ένα σχεδιασμό, κάτι που να υφαίνει μια υποδομή αναπτυξιακής αναγέννησης για τον τόπο. Ο μόνος δρόμος που υπόσχεται ελπίδα χωρίς ταβάνι και σύνορα είναι η ψηφιακή νέα οικονομία και η τεχνολογία. Μέρα-νύχτα κατά καιρούς, ο δήμαρχος Καστοριάς άκουγε προτάσεις, κουνούσε το κεφάλι, το παιζε ενθουσιασμένος και χτυπούσε τις πλάτες των ανθρώπων που ήλπιζαν ότι κάτι θα γίνει και θα πάρει μπρος…Φευ! Επί τέσσερα χρόνια, ο «πλατοχτυπητής» έδινε ρεσιτάλ κοροϊδίας και υποκρισίας! Δεν κάθησε ούτε μία φορά να ακούσει πραγματικά τις προτάσεις. Έλεγε ναι χωρίς να δίνει ψήγμα προσοχής στα λεγόμενα των συνδαιτυμόνων του. Άφηνε το χρόνο απλά να περνά και η κοροϊδία πήγαινε σύννεφο! Δεν νοιάστηκε ποτέ για το πρόβλημα της Καστοριάς και δεν τον ενδιέφερε ποτέ καμία αναπτυξιακή προοπτική του τόπου, κανένα σχέδιο που μπορεί να έδινε φως κυρίως στους νέους ανθρώπους που μεταναστεύουν μαζικά…

Η δικαίωση της «μιζέριας» μας

Μπουζάλη: «Ούτε το Ντολτσό είναι ωραίο. Άγιε Πατέρα, δεν είναι καθόλου ωραίο.Τώρα κοιτάξτε, αν θέλετε να κοροϊδευόμαστε όλοι μαζί εδώ μέσα, με πολλή χαρά να το κάνουμε, το έχουμε κάνει πολλά χρόνια.»

Όταν γράφαμε για την καταστροφή των πλατειών και την αλόγιστη σπατάλη εκατομμυρίων σε έργα βιτρίνας χωρίς ίχνος οράματος, μας έλεγαν εχθρούς της πόλης. Τώρα που τα λέει η κ. Μπουζάλη, τι θα πείτε κύριε Δήμαρχε;

Είναι κι αυτή «τοξική»; Είναι κι αυτή «άσχετη»; Ή μήπως είναι η καθαρή φωνή της λογικής που δεν αντέχετε να ακούτε, επειδή ξεβολεύει την εγωμανία και τον επαρχιώτικο κομπλεξισμό σας;

Η Καστοριά χρειάζεται θεραπεία σοκ, πενταετή και δεκαετή στόχευση, όχι «αρπαχτές» και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Χρειάζεται πολιτικούς που ξέρουν πού πάμε, όχι τυχαίους κληρονόμους που συμπεριφέρονται σαν μικροί δικτάτορες πάνω στα συντρίμμια μιας κάποτε ακμάζουσας οικονομίας (της πόλης που κάποτε έφερε τη Citibank πριν την Αθήνα! , όπως χαρακτηριστικά μας θύμισε η κα Μπουζάλη).

Γράψαμε πρόσφατα:

Η Καστοριά χρειάζεται επενδυτικό και αναπτυξιακό ΣΟΚ.Και τέτοιες αναπτυξιακές πολιτικές μπορούν να γεννήσουν μόνο επενδύσεις στην αμυντική τεχνολογία, όχι μικροπολιτικές και ψίχουλα. Ας κοιτάξουμε ψηλά, στο μέλλον, και ας αφήσουμε πίσω τα πεπερασμένα μεγέθη. Μόνο οι επενδύσεις στην τεχνολογία μπορούν να εγκαινιάσουν μια νέα εποχή για την Καστοριά και να την καταστήσουν και πάλι σπουδαία, με τη συνδρομή της σημερινής ευνοϊκής ευρωπαϊκής συγκυρίας. Ίσως και σπουδαιότερης απ’ ότι υπήρξε ποτέ…

Το ερώτημα της επόμενης μέρας

Η κυρία Μπουζάλη ανέδειξε την απόλυτη γύμνια μιας ηγεσίας που αναλώνεται στο να «τρώει» το μέλλον των επόμενων γενεών. Το oladeka.com θα συνεχίσει να είναι «τοξικό» για όσους δηλητηριάζουν την προοπτική αυτού του τόπου.

Τώρα λοιπόν, κύριε Κορεντσίδη, μαζί με τον αρχιλακέ και τους λακέδες σας, με ένα στόμα και μια φωνή μπορείτε να αναφωνήσετε: «Μετά το oladeka.com, είστε και σεις μίζερη, άσχετη και τοξική, κ. Μπουζάλη!»

Αυτό είναι το μόνο που ξέρετε να κάνετε καλά: Να βαφτίζετε «τοξικό» όποιον τολμά να αναδείξει τη γύμνια σας. Μόνο που τώρα το «σοκ» δεν προέρχεται μόνο από εμάς, αλλά από τη σκληρή πραγματικότητα που πλέον δεν μπορείτε να φιμώσετε και ακούτε από τα πλέον έμπειρα και διαπρέποντα χείλη με αδιαμφισβήτητο κύρος. Πείτε και στην Μπουζάλη ότι είναι τοξική τώρα. Αντε να σας δούμε….Τι όχι; Μα δεν θα βγείτε με το μαντηλάκι στο στήθος σαν τον τυχερό Γκαστόνε να χαμογελάσετε ειρωνικά και να το παίξετε άνετος; Και να ξεράσετε μπούρδες με το ύφος του καλού παιδιού της διπλανής πόρτας που ενίοτε χάνει την ψυχραιμία του και καβαλικεύει κανονικά και με την συμπεριφορά του; Θα σας το λέμε μέχρι να το μάθει όλος ο κόσμος: «Μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους για πολύ καιρό, πολλούς για λίγο, αλλά όχι όλους για όλον τον καιρό». Η Καστοριά απαιτεί ηγεσία με όραμα (κάτι που μέχρι στιγμής αποδεικνύεται ξένη λέξη για εσάς, τους λακέδες και κάτι μυστικοσυμβούλους που βολεύονται με το ρόλο τροχονόμου εκατομμυρίων – θα ρθει η ώρα τους-). Η Καστοριά μας δεν χρειάζεται τυχαίους διαχειριστές της παρακμής, που ξέρουν μόνο να κατασπαταλούν το δημόσιο χρήμα με χείριστο αποτέλεσμα, λάθος έργα και παντελή έλλειψη οράματος, κινούμενοι από πονηριά, εγωμανία, μικροψυχία και κομπλεξισμό.

Στο τέλος της ημέρας βέβαια…

Φυσικά, δεν λείψουν και εκείνοι οι συμπολίτες μας που, ακούγοντας την κ. Μπουζάλη, θα σπεύσουν να θυμίσουν ότι και η ίδια υπήρξε μέρος του πολιτικού συστήματος που έβαλε τα “λιθαράκια” του για να φτάσουμε στη σημερινή παρακμή. Πολλοί θα σταθούν στο γεγονός ότι, μετά το τραγικό λάθος της μονοκαλλιέργειας της γούνας, η πρόταση για στροφή στον τουρισμό μοιάζει με μια νέα, εξίσου επικίνδυνη μονόπλευρη ανάπτυξη, σε μια εποχή μάλιστα που ο πλανήτης μάχεται τον υπερτουρισμό ως ασθένεια. Δεν είναι λίγοι και εκείνοι που θα ισχυριστούν ότι η ομιλία είχε μια “architeture” λόγου τύπου TEDx, στοχεύοντας στον εντυπωσιασμό, κάτι που μπορεί να αξιοποιηθεί για την αποδόμηση της τοποθέτησης της πρώην βουλευτού. Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη ο τόπος και ο χρόνος που ειπώθηκαν όλα αυτά. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι αν η εκδήλωση δεν αφορούσε τον θρησκευτικό τουρισμό αλλά ένα φόρουμ για τη γενικότερη αναγέννηση της Καστοριάς, η κ. Μπουζάλη δεν θα περιοριζόταν εκεί, αλλά θα έθετε ως προτεραιότητα το “ιερό δισκοπότηρο” της διεθνούς ανάπτυξης, που δεν είναι άλλο από την τεχνολογία.

Οφείλουμε λοιπόν, να επισημάνουμε ότι η κ. Μπουζάλη μίλησε στο πλαίσιο των “Καραβαγγελείων”, γεγονός που εξηγεί την εστίασή της στον θρησκευτικό τουρισμό. Ωστόσο, μια πόλη και κυρίως μια πόλη – χωριό με ένα σωρό ιδιαιτερότητες, δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στον τουρισμό –ο οποίος διεθνώς αντιμετωπίζει πλέον το φάσμα του υπερτουρισμού – όπως δεν μπορούσε να στηρίζεται για πάντα στη μονοκαλλιέργεια της γούνας. Η προτροπή για καθολική απομάκρυνση των αυτοκινήτων από το κέντρο, για παράδειγμα, φαντάζει ανέφικτη για τον μόνιμο κάτοικο που παλεύει με την καθημερινότητα, ειδικά όταν διατυπώνεται από κάποιον που επισκέπτεται την πόλη κάθε δύο μήνες. Η πραγματική σωτηρία της Καστοριάς, και αυτό που εμείς στο oladeka.com υποστηρίζουμε σθεναρά, δεν βρίσκεται σε μια επισφαλή αποκλειστικότητα ενός τουριστικού δρόμου, αλλά στη διαφοροποίηση και την τεχνολογική ανάπτυξη. Η 4η και 5η βιομηχανική επανάσταση προσφέρουν ένα αναπτυξιακό μοντέλο χωρίς “ταβάνι”, χωρίς σύνορα και παρενέργειες στην καθημερινότητα μας, ικανό να φέρει πίσω τα παιδιά μας και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης και όχι μόνο, χωρίς να μετατρέψει τον ντόπιο σε “ιθαγενή” τουριστικής βιτρίνας. Δεν έχει νόημα να περηφανευόμαστε για το βιοτικό μας επίπεδο, αν ταυτόχρονα τορπιλίζουμε το μέλλον μας με λάθος αναπτυξιακές επιλογές και να βγάζουμε τα μάτια μας με τα ίδια τα δάχτυλά μας.

Η ομιλία της Βίβιαν Μπουζάλη για το απαραίτητο σοκ που γράφουμε εδώ και χρόνια…

«…Να σας πω ότι θα προσπαθήσω να βάλω κάποιες σκέψεις κάτω.Οι καλοί μου συνεργάτες από την εταιρεία μου έχουν ετοιμάσει μια ομιλία την οποία δεν προτίθεμαι να διαβάσω.Παρόλα αυτά, σκεπτόμενη πολλές φορές τις τελευταίες μέρες τι κάνω εδώ τώρα και γιατί είμαι, έχω δύο απαντήσεις να δώσω στον εαυτό μου. Την χθεσινή μου την έδωσε η Ελένη η αντιεισαγγελέας που είναι εδώ και μου είπε μίλα από την ψυχή σου και τη δεύτερη μου τη δώσατε εσύ σήμερα.Πήγαινε πίσω στις ρίζες σου και βεβαιώσου ότι για αυτές τις ρίζες μιλάς.

Εγώ λοιπόν είμαι εδώ για αυτούς τους δύο λόγους για να τιμήσω τον τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα, την οικογένειά μου να βεβαιωθώ ότι δεν ξεχνάω ούτε από πού ξεκίνησα, αλλά δεν ξεχνάω ότι οφείλουμε πίσω να δώσουμε από εκεί που πήραμε. Άρα είμαι εδώ, όπως είπε ο Χρήστος, σε ευχαριστώ Χρήστο που έκανες αυτή την…που είπες αυτό, δεν είμαι εδώ, δεν έχω κανένα σκοπό να πολιτευτώ στην Καστοριά, δεν έχω κανένα σκοπό να πολιτευτώ και ευχαριστώ πάρα πολύ όλους για την αγάπη που μου έχετε δείξει όλα αυτά τα χρόνια, λείπω νομίζω 15 χρόνια από την Καστοριά. Κάποιοι φίλοι μου εδώ σήμερα μου είπαν ότι σας ξέχασα. Δεν σας ξέχασα ποτέ, αλλά έπρεπε να προχωρήσω μπροστά. Είμαι εδώ λοιπόν ως Βίβιαν για να μπορέσω σε αυτή την πολύ κρίσιμη στιγμή για την Καστοριά να βοηθήσω με τον χρόνο μου, τον κόπο μου, τα resources μου θα με μαλώσει ο άντρας μου τώρα γιατί πετάω αγγλικές λέξεις.

Αλλά, συγγνώμη γι’ αυτό. Γι’ αυτό είμαι εδώ. Θα προσπαθήσω λοιπόν να βάλω κάποια πράγματα σε σειρά. Δεν εννοώ τίποτα για κανέναν. Με πολύ μεγάλη αγάπη άκουσα πάρα πολλούς ανθρώπους και χθες και προχθές που δεν τις άκουσα κατ ιδίαν αλλά μου μεταφέρθηκαν από τον επίσκοπο Τανάγρας ο οποίος είναι και ο λόγος που είμαι εδώ, είναι ο αδερφός μου μαζί με τα άλλα τρία αδέρφια που έχω και βεβαιώθηκε ότι θα έρθω και βεβαιώθηκε ότι θα πάρω μέρος σε όλη αυτή την ανασυγκρότηση που οφείλουμε να κάνουμε όλοι μαζί για την Καστοριά. θέλει ένα σχέδιο σοκ θέλει ένα σχέδιο σοκ και δεν μπορεί κανένας να είναι απέναντι και δεν μπορεί κανένας σε αυτή τη φάση να μην προσπαθήσει και όταν λέω κανένας δεν εννοώ την πολιτεία, δεν εννοώ που είναι κοντά μας και εκπροσωπείται σήμερα από την Άννα δεν εννοώ την βουλευτή, που είναι επίσης εδώ και εκπροσωπεί το κοινοβούλιο τους πρώην βουλευτές Είναι ο Ζήσης εδώ, τους δημάχους, είναι ο Γιάννης εδώ, την αντιπολίτευση του Δήμου, τους υποψήφιους βουλευτές, κανένας.

Δεν έχετε το δικαίωμα σε αυτή τη φάση, τον περιφερειάρχη, τον αντιπεριφερειάρχη, να κάνετε ούτε βήμα πίσω. Δεν έχετε επίσης το δικαίωμα να σκέφτεστε πρώτα τι σας χωρίζει και μετά τι σας ενώνει. Ή να μην σκέφτεστε καθόλου τι σας ενώνει. Πέρασαν αυτές οι εποχές. Γεννήθηκα 3 Ιουλίου του 1970. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι, η μαμά μου και ο παπάς μου είναι εδώ, με ανθρώπους οι οποίοι ήταν βιοπαλλαιστές και δούλεψαν πολύ σκληρά, αλλά σε μία πόλη η οποία έβριθε από ζωή.

Είχε τόσο δύναμη, τέτοια ευημερία, τόσα μαγαζιά, τόσα αυτοκίνητα. Είναι εδώ συμμαθητές μου που το έχουμε συζητήσει πολλές φορές. Έτσι δεν είναι, Πρόεδρε του επιμελητηρίου; Τόσα μαγαζιά. Και έφυγα από εδώ, Σεβασμιώτατε, το 1988 για να πάω στην Αμερική. Όταν έφυγα από εδώ, υπήρχε ήδη η πρώτη City Bank στην Ελλάδα, άνοιξε εδώ.

Δεν άνοιξε στην Αθήνα. Τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν, συγγνώμη δεν είμαι πολύ καλή με τα αυτοκίνητα, αλλά τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν τότε ήταν πολύ σημαντικά. Ήταν αυτοκίνητα τα οποία δεν υπήρχαν στην υπόλοιπη Ελλάδα. Ζούσαμε ωραία, πλούσια, ευημερούσε ο τόπος και όλο αυτό θα πρέπει να το ξαναβρούμε τώρα. Εάν οποιοσδήποτε θέλει να λέει ότι αγαπάει τους νέους και αυτά τα παιδιά που είναι σήμερα 18 και 20 χρονών, τα οποία ξέρετε ότι έχουν περάσει μια κρίση Ελλάδος, νομισματική, θα βγούμε από το ευρώ, δεν θα βγούμε από το ευρώ και τα λοιπά, μετά πέρασαν μια πανδημία και πέρασαν και μια ενεργειακή κρίση και αυτά τα παιδιά τώρα είναι 20 ή 25, έχω μια ιδιαίτερη στο μυαλό μου με πολλή αγάπη αυτά τα παιδιά, ίσως γιατί η κόρη μου είναι 25 χρονών. Είναι τρομερό αυτά τα παιδιά αυτή τη στιγμή να είναι χωρίς όνειρα.

Δεν πειράζει άμα δεν έχεις πάρα πολλά λεφτά. Το να μην έχεις όμως όνειρα πειράζει πάρα πολύ. Πάρα πολύ. Θα καταστραφείς. Θα καταστραφεί ο ψυχισμός σου. Θα πάρεις κατάθλιψη.

Δεν θα θες να κάνεις τίποτα. Θα φύγεις και εκεί που θα φύγεις δεν μπορείς εύκολα να στεριώσεις. Γιατί οι ρίζες σου είναι πάντα εδώ. Για αυτά τα παιδιά λοιπόν όποιος θέλει να τα αγαπάει και όποιος θέλει να λέει ότι όντως θα πρέπει να τα βοηθήσει, θα πρέπει να σκύψει πάνω με ένα μότο, δεν ξέρω πώς λέγεται το μότο στα ελληνικά, συνεργασία, συνεργασία, συνεργασία, συνεργασία και πάλι συνεργασία…

…Έχετε έναν άγιο πατέρα εδώ που ουσιαστικά είπε μέρος του στρατηγικού σχεδίου ανασυγκρότησης της Καστοριάς. Σας το παρουσίασε σήμερα. Το είπε βιαστικά.

Πολύ. Και με άγχος. (Σεβ. Καλλίνικος: Για να σεβαστώ το χρόνο σας.) Β. Μπουζάλη: Εμένα όποτε θέλετε σταματήστε με έτσι κι αλλιώς είμαι εδώ για να πω από καρδιάς αυτό που θέλω. Ουσιαστικά είπε μέρος του σχεδίου. Το σχέδιο που ξέρει.

Ξέρει προσκυνηματικό τουρισμό. Δεν ξέρει βέβαια και δεν είπε ότι ο προσκυνηματικός τουρισμός είναι από τους πιο, πώς το λένε, όχι ακριβούς, προσελκύει τα καλύτερα πορτοφόλια του κόσμου. Είναι συνήθως πέντε μέρες, γιατί θέλει χρόνο για αυτό που είπατε, για το ψυχισμό να ηρεμήσει, και επίσης προσελκύει πάρα πολύ πλούσιους ανθρώπους. Το σχέδιο λοιπόν σας το πε. Αν το κατάλαβε δεν ξέρω, πάντως έχει σχέδιο και όχι μόνο έχει σχέδιο. Ήταν η πρώτη φορά που άκουσα Άγιο Πατέρα, όχι πρώτη φορά, έχω ακούσει και τον Άγιο Πατέρα Συμεών Φθιώτιδος, τώρα αν δεν τα λέω καλά αυτά θα μην με παρεξηγείτε.

Και έχω ακούσει και τον Τανάγρας. Είναι τεχνοκρατικές οι προσεγγίσεις τους. Είναι η Εκκλησία εδώ. Χρησιμοποιήστε την σαν αλυσίδα να μην μαλώνουμε, αλλά να μπορέσουμε να περάσουμε παρακάτω. Η πόλη της Καστοριάς λέει είναι κοντά στους δέκα χιλιάδες τώρα. Εγώ όταν το άκουσα έπαθα πλάκα.

Δεν μπορεί να είναι δέκα χιλιάδες. Πόσοι είναι; Δεκατρείς. Λοιπόν…Δεν είναι στο χείλος του γκρεμού η Καστοριά. Έχει πέσει από κάτω.

Δεν περιμένετε εμένα βέβαια να σας το πω. Αλλά σίγουρα πρέπει να γίνει ένα σοκ το οποίο θα περιλαμβάνει στρατηγικό σχέδιο και αν κάποιοι από μέσα σας τώρα είτε είναι στην πολιτική, είτε είναι στην ηγεσία του τόπου, είτε είναι οτιδήποτε λένε εντάξει τώρα γιατί ήρθε αυτή τώρα να μας τα πει δεν κατάλαβα, τα ξέρουμε μόνοι μας. Μπορεί να μην μπορώ να σας πω τίποτα. Μπορεί όμως την ίδια στιγμή να χρησιμοποιήσουμε το δίκτυο του Άγιου Πατέρα Καλλίνικου και Τανάγρας και του Άγιου Πατέρα Ιερόθεου και να φέρουμε κοντά κάποιους ανθρώπους οι οποίοι εθελοντικά, σαν εμένα, εγώ λέω ναι, Θα είμαι εδώ εθελοντικά κάθε δύο μήνες, να κάθομαι κάτω με οποιονδήποτε χρειάζεται τη βοήθειά μου. Όμως, για το καλό του τόπου και θέλω να πάω λίγο στον κόσμο, θέλω να πάω λίγο σε όλους όσους ζουν σε αυτό το τόπο, έχουν προβλήματα, θέλουν να τα λύσουν κτλ κτλ.Συμβουλές έχω να σας δώσω.

Πρώτον, μην ζητάτε το προσωπικό σας θέμα. Δεν κάνετε καλό. Ακόμα και αν έχετε θέμα προσωπικό, μην το ζητάτε. Ξέρετε γιατί; γιατί δίνετε μια θαυμάσια, θα μου επιτρέψετε να μην παρεξηγηθούν η Άννα και η Μαρία τώρα, τις ξέρω καιρό πολλά χρόνια, οπότε δεν θα παρεξηγηθούν, δίνετε μια θαυμάσια ευκαιρία να όντως να σας βοηθήσουν, γιατί έχουμε μια εξαιρετική, κατά την άποψή μου, έχουμε μια εξαιρετική κυβέρνηση. Δεν το κρίμω να το πω, ας πούμε, θεωρώ ότι όντως ο Μητσοτάκης είναι ο καλύτερος πρωθυπουργός που έχει πέρασει τελευταία και πιστεύω όντως ότι κάνουν πάρα πολύ δουλειά.

Αλλά όταν πηγαίνετε και ζητάτε το προσωπικό σας θέμα, υποχρέωση τελείωσε, το καταλαβαίνετε αυτό; Έχετε μόνο μια υποχρέωση μετά, να πάτε να ψηφίσετε αυτόν που σας έκανε την υποχρέωση. Και τι θα κερδίσετε από όλο αυτό. Θα κερδίσετε κάτι; Κοιτάξτε λοιπόν λίγο πιο μακριά, όταν θέτετε αυτά που χρειάζεστε, μην προσπαθείτε να σας δώσει κάποιος ένα ψάρι, αλλά προσπαθήστε να μάθετε να ψαρεύετε. Μιλούσα τώρα με κάποιον, δεν λέω το όνομά του, και μου λέει το παιδί μου και τέτοια.

Λέω, πες μου για το παιδί σου. Μεταπτυχιακά, σπουδές και τα λοιπά. Του λέω, δεν χρειάζεσαι τη βοήθειά μου, καλή μου άνθρωπε. Δεν χρειάζεσαι καθόλου τη βοήθειά μου. Δεν χρειάζεσαι κανενός τη βοήθεια. Γιατί έχεις ένα παιδί το οποίο έχει κάνει αυτό που έπρεπε.

Χρειάζεστε πληροφόρηση. Χρειάζεστε ένα γενικό σχέδιο. Αλλά δεν χρειάζεται τη βοήθεια κανένας. Εγώ, λοιπόν, από τη δικιά μου την πλευρά, προτείνω τρία πράγματα για να γίνουμε λίγο πρακτικοί. Γιατί είναι πολύ εύκολο να φύγουμε όλοι από εδώ και να πούμε τι ωραία που ήταν. Μπράβο. Πολύ ωραία.

Μέχρι τα επόμενα καραβαγγέλεια, μέχρι τα ξέρω εγώ την επόμενη φορά που θα μαζευτούμε και δεν έγινε τίποτα. Εγώ λοιπόν προτείνω τρία πράγματα, Άγιε Πατέρα. Πρώτον, θεραπεία σοκ.Σοκ. Από το χείλος του γκρεμού είμαστε κάτω.

Να το συνειδητοποιήσουμε. Να κρατήσουμε τα παιδιά μας εδώ. Βεβαίως, τα παιδιά να μείνουν εδώ θέλουν δουλειές, τίποτα άλλο δεν θέλουν. Δουλειές και όραμα. Άρα θέλει ένα στρατηγικό σχέδιο το οποίο θα περιλαμβάνει τι θα γίνει έως το 2030 καταρχήν και τι θα γίνει έως το 2035. Οι φορείς θα δουλέψουν όλοι μαζί, τα λεφτά της Πολιτείας υπάρχουν και αν δεν υπάρχουν εγώ δεσμεύομαι μαζί με τον Άγιο Πατέρα Καλλίνικο και τον Τανάγρας να τα βρούμε για να το μελετήσουμε πως θα γίνει.

Όταν όμως θα το μελετήσουμε και θα το συναποφασίσετε και θα αποφασίσετε ότι έτσι θα πάμε στο 30 και θα είναι πρακτικό και θα έχει χρόνο διάγραμμα και θα έχει δίπλα και τις υπογραφές όλων των εμπλεκόμενων, τότε κάποιος θα το παρακολουθεί. Θα το παρακολουθεί και θα το απολογίζουμε κάθε εξάμηνο ή κάθε χρόνο, βάσει στόχο. Εάν όλα αυτά τα κάνουμε, σας διαβεβαιώνω ότι το 2030 θα είναι μια άλλη Καστοριά. Θα είναι μια Καστοριά που θα χαίρεστε όλοι, θα χαίρομαι και εγώ γιατί έρχομαι να βλέπω τους αγαπημένους μου γονείς και τη θεία μου και τα ξαδέρφια μου. Θα χαίρεστε και εσείς που τα παιδιά σας θα είναι εδώ, θα σπουδάζουν και θα γυρνάνε. Θα χαιρόμαστε όλοι γιατί Θα μπορέσουμε επιτέλους όλα αυτά που ακούσαμε, δηλαδή, έχω βαρεθεί να ακούω, η Καστοριά είναι τόσο όμορφη, η Καστοριά έχει τα πάντα, η Καστοριά έχει εκείνο, η Καστοριά δεν έχει τίποτα.

Απολύτως τίποτα δεν έχει.Τίποτα δεν έχει. Και όχι, δεν έχει προσβασιμότητα καμία εκκλησία. Πήγα προχθές στην Κουμπελίδικη εκεί, και εκτός ότι ήταν κλειστεί, δεν μπορούσα να πλησιάσω από τα αυτοκίνητα. Ούτε το Ντολτσό είναι ωραίο. Άγιε Πατέρα, δεν είναι καθόλου ωραίο.

Αυτό δείχνουμε στους ξένους. Πώς το πρέπει να περάσετε εκεί μέσα. Ούτε η λίμνη είναι ωραία. Τίποτα. Είπε η Άννα εδώ δεσμεύτηκε. Έχετε την Άννα, έχετε υπουργό εδώ.

Σας λέει δεσμεύομαι. Το είπε τώρα πριν από λίγο. Κανό, καγιάκ, ιππασία, Είμαι εδώ. Κωπηλασία έχουμε, έτσι. Πού είναι η ζωή στη Λίμνη. Ποιος κάποιος μου έλεγε, μοιάζει ο Μιχάλης με τον Λουγκάνο.

Μοιάζει με τον Λουγκάνο. Σε τι. Με το Κόμο, με το Κόμο, ναι…Σε τι; Στο Κόμο κολυμπάνε στη Λίμνη. Έχουν κανό καγιάκ.

Έχουν ωραία πλοιάρια που μπαίνεις και κάνεις την βόλτα σου. Γύρω γύρω έχει λουλούδια. Σε ένα μέρος το οποίο είναι πιο κρύο, πιο ψηλά από την Καστοριά. Έχει λουλούδια, έχει να περπατάς παντού. Τα αυτοκίνητα είναι έξω από την πόλη, σε τι μοιάζει. Τώρα κοιτάξτε, αν θέλετε να κοροϊδευόμαστε όλοι μαζί εδώ μέσα, με πολλή χαρά να το κάνουμε, το έχουμε κάνει πολλά χρόνια.

Εγώ είμαι εδώ, όπως είπα, για τον Άγιο Πατέρα Καλλίνίκο και για τον Άγιο Πατέρα Τανάγρα και δεσμεύω το χρόνο μου κάθε δύο μήνες να κάνουμε coaching, καθοδήγηση, πληροφόρηση, να φωνάξουμε ανθρώπους εδώ οι οποίοι μπορούν εθελοντικά ,Να μας πουν πως τα κατάφεραν. Δεν τα ξέρουμε όλα. Κανείς δεν τα ξέρει όλα. Κανένας δεν τα ξέρει όλα. Και επίσης οι άνθρωποι που είναι σε θέσεις δεν τα ξέρουν όλα. Δεν εννοώ τίποτα για κανέναν.

Μαρία, Άννα, Δήμαρχε, τίποτα. Οι θέση σας είναι ευκαιριακή. Και θα είναι μία τετραετία, δύο τετραετίες, τρεις τετραετίες, πέντε τετραετίες, όσες θέλετε.αλλά είναι ευκαιριακή…»

Πέτρος Σμιξιώτης