Ο Δημήτρης Λαζαρίδης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πενταβρύσου, αποκαλύπτει για πρώτη φορά ποιοι εμφανίζονται να προηγούνται στη διαδικασία αποσφράγισης των φακέλων των προσφορών για τη δημοπρασία του Φράγματος Νεστορίου. Τονίζει ότι τα δύο πρώτα ονόματα που φαίνεται να προηγούνται είναι ακριβώς τα ίδια με τους παλιούς αναδόχους, μόνο που αυτή τη φορά εμφανίζονται με διαφορετικά επιχειρηματικά σχήματα. Βέβαια, για να οριστικοποιηθεί το όνομα του αναδόχου, έχουμε πολύ δρόμο ακόμη, μετά τους ελέγχους, τις πιθανές ενστάσεις κλπ. παρόλα αυτά, η αποκάλυψη του προέδρου δεν παύει να έχει τη σημασία της…
Παράλληλα, δείχνει μπροστά στην κάμερα τις αμάζευτες σοδιές φασολιών στο χωράφι δίπλα του: Τα φασόλια δεν έχουν συγκομιστεί ακόμη, στέκονται όρθια, άκοπα. Κι όμως, την ίδια στιγμή, στην Αθήνα κάποιοι «επιτήδειοι» ήδη πουλάνε «φασόλια Καστοριάς». Πώς γίνεται να πωλούνται φασόλια που… ακόμη βρίσκονται στο χωράφι; Το γεγονός αυτό, όπως λέει ο ίδιος, αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ελληνοποιήσεων, με προϊόντα που παρουσιάζονται ως ελληνικά και καστοριανά ενώ δεν είναι.
Σε ένα χωράφι στη δυτική πλευρά της Καστοριάς, εκεί όπου οι ξερικές εκτάσεις φτάνουν το 98% και οι αρδευόμενες μόλις το 2%, ο Δημήτρης Λαζαρίδης μιλά για το έργο που έχει γίνει το «γεφύρι της Άρτας» της περιοχής: Το Φράγμα Νεστορίου. Ένα έργο που ξεκίνησε να δημοπρατείται πριν 15 χρόνια, έφτασε μόλις στο 25% της κατασκευής, και έκτοτε έμεινε παγωμένο για πάνω από μια δεκαετία.
Ο δημοσιογράφος Μάριος Κωνσταντινίδης περιγράφει την κατάσταση απαντώντας στον παρουσιαστή της εκπομπής 10 με τόνο του ertnews Αντώνη Φουρλή που ξεκίνησε την σύνδεση με εύστοχο λογοπαίγνιο: «Εδώ δεν έχουμε γεφύρι της Άρτας, έχουμε το φράγμα Νεστορίου». Το έργο, το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο της Δυτικής Μακεδονίας, επαναδημοπρατήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, δημιουργώντας μια νέα ελπίδα ότι ίσως — επιτέλους — προχωρήσει.
Ο κ. Λαζαρίδης, καλλιεργητής και πρόεδρος του συνεταιρισμού, εξηγεί ότι κατά μήκος του Αλιάκμονα έχουν κατασκευαστεί έξι μεγάλα αρδευτικά φράγματα από το 1950 μέχρι σήμερα, και το έβδομο θα έπρεπε να είναι της Καστοριάς. Θεωρεί ότι το φράγμα Νεστορίου έπρεπε να είναι το πρώτο που θα είχε γίνει, λόγω της τεράστιας ανάγκης της περιοχής για άρδευση.
Σημειώνει ότι το έργο θα αρδεύσει πάνω από 70.000 στρέμματα, δίνοντας ζωή σε μια περιοχή που σήμερα δεν μπορεί να αλλάξει καλλιέργειες, δεν μπορεί να επενδύσει σε νέες τεχνολογίες, δεν μπορεί να μειώσει το κόστος παραγωγής. «Είναι αδύρητη ανάγκη να κατασκευαστεί το φράγμα», λέει χαρακτηριστικά.
Η διαδικασία της δημοπρασίας και οι “παλιοί γνώριμοι”
Ο Λαζαρίδης αποκαλύπτει ότι στη διαδικασία αποσφράγισης των φακέλων, τα δύο πρώτα ονόματα που φαίνεται να προηγούνται είναι οι ίδιοι παλιοί ανάδοχοι του έργου — μόνο που τώρα εμφανίζονται με διαφορετικά ΑΦΜ. Αυτό ενισχύει την επιφυλακτικότητα των αγροτών, που εδώ και 15 χρόνια ακούν υποσχέσεις «σε ανώτατο επίπεδο», όπως λέει, συμπεριλαμβανομένης της τριπλής υπόσχεσης του πρωθυπουργού ότι θα επιβλέψει προσωπικά το έργο.
«Ήμουνα νιός και γέρασα»
Ο Λαζαρίδης τονίζει ότι πριν από 15 χρόνια, αν είχε γίνει το φράγμα, θα έλυνε το 70% των προβλημάτων των παραγωγών. Τώρα, ακόμη κι αν γίνει, θα λύσει μόλις το 35%, γιατί τα προβλήματα έχουν πολλαπλασιαστεί.
Οι ελληνοποιήσεις φασολιών – το χωράφι μιλάει μόνο του
Στο σημείο αυτό, ο Λαζαρίδης δείχνει τις σοδιές δίπλα του: Τα φασόλια δεν έχουν μαζευτεί ακόμη. Στέκονται στο χωράφι, αμάζευτα, ασυγκόμιστα.
Κι όμως, στην Αθήνα κάποιοι ήδη πουλάνε «φασόλια Καστοριάς».
«Πώς γίνεται αυτό;» αναρωτιέται. Αν τα φασόλια της Καστοριάς είναι ακόμη στο χωράφι, τότε όσα πωλούνται ως «καστοριανά» δεν μπορεί να είναι πραγματικά. Αυτό, όπως λέει, αποδεικνύει το σοβαρό πρόβλημα των ελληνοποιήσεων, που πλήττει τους παραγωγούς και νοθεύει την αγορά.
Επιφυλακτικότητα και αναμονή
Ο δημοσιογράφος Αντώνης Φουρλής συμμερίζεται την καχυποψία των αγροτών, σημειώνοντας ότι πριν από τις εκλογές «πολλά λέγονται». Δεσμεύτηκε ότι από την εκπομπή του, θα επιστρέφουν κάθε μήνα στην Καστοριά για να ελέγχουν την πορεία του έργου: «Αν δούμε δουλειά, θα πούμε μπράβο. Αν δούμε λόγια, θα πούμε το ανάθεμα».
Το φράγμα Νεστορίου παραμένει ένα έργο που θα μπορούσε να αλλάξει την περιοχή. Οι αγρότες περιμένουν. Και, όπως λέει ο Λαζαρίδης, «όταν χρειαζόμαστε βροχή, παρακαλάμε να βρέξει».









