Η φωνή 150+ επιχειρήσεων δεν είναι “αντιπαράθεση” – είναι η κραυγή αγωνίας.
Με έκπληξη αλλά και θλίψη διαβάσαμε την ανακοίνωση των Επιμελητηρίων Καστοριάς και Κοζάνης. Είναι τουλάχιστον ακατανόητο, τη στιγμή που περισσότεροι από 150 συνάδελφοι γουνοποιοί συνυπογράφουν και εξουσιοδοτούν την Επιτροπή μας για να μεταφέρει τη δυσαρέσκειά τους, τα Επιμελητήρια να επιλέγουν την επίθεση απέναντι στους ανθρώπους τους οποίους οφείλουν να εκπροσωπούν.
Απαντάμε ξεκάθαρα.
Ποια είναι η «στρεβλή εικόνα»;
Η στρεβλή εικόνα είναι ότι το πρόγραμμα, όπως διαμορφώθηκε, αφήνει εκτός ή αδικεί τη συντριπτική πλειοψηφία των μικρών ατομικών οικογενειακών επιχειρήσεων και δεν λειτουργεί ως κεφάλαιο επανεκκίνησης για όλους. Όταν 150 και πλέον επιχειρηματίες διαμαρτύρονται εγγράφως, σημαίνει ότι οι εισηγήσεις που έφτασαν στο Υπουργείο δεν αποτυπώνουν τις πραγματικές ανάγκες της βάσης του κλάδου.
Θεσμικός ρόλος σημαίνει να ακούς τη βάση σου, όχι να την απαξιώνεις όταν διαφωνεί. Η Επιτροπή των 120 δεν βρέθηκε απέναντι σε κανέναν θεσμό. Αντίθετα, η δημόσια διαβούλευση και η προσφυγή μας στον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Ανάπτυξης έγινε για να διορθωθούν οι αδικίες, να προστατευτούν οι θέσεις εργασίας και να μην κλείσει ούτε μία μικρή ή μεγάλη επιχείρηση.
Η απάντησή μας είναι η διαφάνεια:
Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι όλες οι μέχρι τωρα επιστολές μας, οι προτάσεις μας , καθώς και οι απαντήσεις που θα λάβουμε, θα δοθούν πλήρως στη δημοσιότητα.
Εφόσον επικαλούνται θεσμικότητα, διαφάνεια και αδιάκοπη διαβούλευση, καλούμε τα Επιμελητήρια να δημοσιεύσουν τώρα όλα τα επίσημα πρακτικά των συναντήσεων με το Υπουργείο, καθώς και τις έγγραφες απαντήσεις που έλαβαν από τις αρμόδιες αρχές. Εκτός αν όλη αυτή η πολυδιαφημισμένη «διαπραγμάτευση» έγινε απλώς σε προφορικό επίπεδο — οπότε το θέμα αλλάζει ριζικά και εκτίθενται ανεπανόρθωτα απέναντι στον κλάδο.
Αντί, έστω και την ύστατη στιγμή, να επιδιώξουν έναν ουσιαστικό διάλογο, να μας προσκαλέσουν σε μία κοινή σύσκεψη ώστε να ακούσουν με πνεύμα συνεργασίας τους προβληματισμούς μας και να μεταφέρουν τις τεκμηριωμένες προτάσεις μας προς την Πολιτεία, τα Επιμελητήρια επιλέγουν τη σύνταξη επιθετικών και απαξιωτικών ανακοινώσεων.
Ας γίνει σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι τέτοιου είδους επικοινωνιακές τακτικές ούτε μας πτοούν, ούτε πρόκειται να κάμψουν τη σταθερή μας βούληση να προασπιστούμε τα δίκαια αίτηματα του κλάδου μας.
Αναγκαζόμαστε να αναλάβουμε αυτή την πρωτοβουλία και να βγούμε μπροστά, ακριβώς επειδή δεν το έπραξαν μέχρι σήμερα αυτοί που είχαν τη θεσμική υποχρέωση και την ευθύνη να το κάνουν.
Επιτροπή των 120






