Με αφορμή την πρωτοβουλία εκπαιδευτικών οι οποίοι μέσω του συνδικαλιστικού τους φορέα, της ΕΛΜΕ Καστοριάς, προχώρησαν σε κάλεσμα για την δημιουργία “κοινωνικών φροντιστηρίων”, δράση που και σε άλλες περιοχές της χώρας έχει εδώ και χρόνια ανοίξει το δρόμο της λαϊκής αλληλεγγύης, στην πράξη.
Η Λαϊκή Συσπείρωση αποδέχθηκε αμέσως την πρόσκληση, για ενίσχυση της προσπάθειας αυτής. Παραχώρησε τα γραφεία που διατηρεί και προσφέρθηκε να βοηθήσει με όποιο άλλο μέσο διαθέτει. Βέβαια επισημάναμε πως τα ελάχιστα τετραγωνικά και η απουσία υποδομής θα δυσχεράνουν την διδασκαλία και προτείναμε να διεκδικήσουμε από το δήμο καταλληλότερο χώρο και αυτό προτείναμε στη σχετική συζήτηση που ακολούθησε, στο δημοτικό συμβούλιο.
Εξάλλου το ταξικό λαϊκό κίνημα, με πρωτοστάτες τους εκπαιδευτικούς του ΠΑΜΕ, σε πολλές πόλεις της χώρας έχει αναπτύξει αντίστοιχες δράσεις, όχι μόνο αντιδρώντας στην απορρύθμιση της Παιδείας από τις κυβερνήσεις προ και εντός μνημονίων, αλλά κυρίως αναγνωρίζοντας πως τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας βρίσκουν μπροστά τους όλο και ψηλότερα ταξικά εμπόδια, στη ζωή και στη μόρφωση.
Στην Καστοριά η προσπάθεια αυτή έκανε γρήγορα φίλους αλλά και εχθρούς.
Με επικριτές, από εκπαιδευτικούς, των οποίων η δουλειά διαρκώς υποβαθμίζεται και υπαμείβεται, ενώ την ίδια στιγμή το υπουργείο τους καλεί σε εθελοντισμό για την συγκέντρωση μορίων, μέχρι τους συνήθεις καχύποπτους, που βλέπουν με μισό μάτι οτιδήποτε ξυπνάει αντανακλαστικά αυτοοργάνωσης.
Αλλά και “συμπαραστάτες” όπως ο Δήμος, που “βολεύτηκε” από τη χειρονομία της Λαϊκής Συσπείρωσης, οι ίδιοι που μας ασκούν κριτική, επειδή υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και μας μέμφονται ή μας λοιδορούν όταν βγάζουμε στην επιφάνεια την προσχηματική “φιλανθρωπία” τους. Που δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να υπερασπιστούν τον απάνθρωπο καπιταλισμό, γιατί απλά τους δίνει την δυνατότητα να εξακολουθούν να είναι “φιλόπτωχοι” και αρωγοί των “ανήμπορων”.
Και άλλους, οι οποίοι χρόνια τώρα, εγκλωβίζουν τους εργαζόμενους στα ρουσφέτια και στην απογοήτευση, που υπερασπίζονται τις πολιτικές και τα κόμματα που πτώχευσαν τον λαό, αυτοί που δεν πτοούνται από το ποιος κυβερνά και επιπλέουν για να συνεχίσουν να κρατάνε τους εργαζόμενους μακρυά από τον δρόμο του αγώνα, σε έναν Νομό που η ανεργία και η ανασφάλιστη υποαπασχόληση, είναι ο κανόνας.
Με αυτούς λοιπόν τους “συμπαραστάτες” εμείς δεν έχουμε ούτε θέλουμε να έχουμε καμία σχέση. Εμείς θα εξακολουθήσουμε να υπερασπιζόμαστε τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας.
Να αποκαλύπτουμε τον ταξικό χαρακτήρα της κοινωνίας που θέλει τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων, εκτός εκπαιδευτικού συστήματος και να προτάσσουμε τους ταξικούς αγώνες, ως μόνο τρόπο αντίδρασης στην ψευδεπίγραφη ενότητα που μας προτείνουν τα παπαγαλάκια του συστήματος και ασφαλώς θα εξακολουθήσουμε να ξεσκεπάζουμε όσους κοροϊδεύουν τον λαό, άλλοτε υπονομεύοντας τις ταξικές εκδηλώσεις αλληλεγγύης και άλλοτε προσπαθώντας να τις ενσωματώσουν στα πολιτικάντικα παιχνίδια τους.
Ούτε “φιλανθρωπίες” ούτε “εθελοντισμούς”, αποκαλύπτουμε τις αιτίες που οδηγούν στην ανάγκη για δομές αλληλεγγύης, όπως τα κοινωνικά φροντιστήρια, και τις ευθύνες του κράτους και των μηχανισμών ενσωμάτωσης της ταξικής δράσης. Οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και οι μαθητές, να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και να μην επιτρέψουν σε κανέναν να εκμεταλλευτεί τον αγώνα τους.
Στις 12 Νοέμβρη συμμετέχουμε με τα ταξικά σωματεία, στην απεργία ενάντια στα μέτρα που η κυβέρνηση με την αριστερή προβιά φέρνει, για να ολοκληρώσει το έργο των προηγούμενων.
Κανέναν συμβιβασμό με τον κυβερνητικό συνδικαλισμό και την απογοήτευση.
Δίνουμε το χέρι σε όποιον θέλει να σηκωθεί, δυναμώνουμε την αλληλεγγύη μας.
Λαϊκή Συσπείρωση, Δήμου Άργους Ορεστικού
πηγή: (διαβάστε περισσότερα) http://www.alphafm.gr/archives/122115
