Συναμφότερα και λίγα μόνα – Γράφει ο Ο Λεωνίδας θ. Πουλιόπουλος

Αρχική » Διάφορα » Συναμφότερα και λίγα μόνα – Γράφει ο Ο Λεωνίδας θ. Πουλιόπουλος

Συναμφότερα και λίγα μόνα – Γράφει ο Ο Λεωνίδας θ. Πουλιόπουλος

Πριν 3 περίπου χρόνια γράψαμε στο τοπικό τύπο για την
βράβευση ενός συμπολίτη μας που εδώ και αρκετό καιρό ασχολείται με
αξιόλογο συγγραφικό έργο. Γράψαμε λοιπόν  τότε στον τοπικό τύπο μεταξύ
άλλων τα εξής:

 

<< ΟΥΔΕΙΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ.

 Είναι αλήθεια ότι η ρήση αυτή είναι τόσο διαχρονική
και επαναλαμβανόμενη που λίγο πολύ ο καθένας μας την έχει βιώσει στο
πετσί του. Όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας που
διαπρέπουν εκτός Καστοριάς και άλλοι που ζουν στην Καστοριά αλλά
βραβεύονται
εκτός Καστοριάς. Ένας απ΄ αυτούς είναι και ο Νίκος Δόικος,
για τον οποίο γράψαμε και άλλη φορά ότι αν δεν σπούδαζε αρχιτέκτονας θα
μπορούσε να εξελιχθεί σε  έναν επιτυχημένο και διάσημο συγγραφέα.  Αυτό
δεν είναι δικό μας συμπέρασμα αλλά της επιτροπής πανελλήνιων  βραβείων ‘’Παναγιώτη Φωτέα’’…….>>.

Τα  <<Συναμφότερα και λίγα μόνα >> είναι η Τρίτη
ποιητική συλλογή του συμπολίτη μας Νίκου Δόικου, που εκδίδει μετά την
<< Γενιά του Νοέμβρη>>  και το <<Απόδειπνο για
PIGS >> .

Ποιος είναι λοιπόν ο Νίκος Δόικος που πολλοί τον γνωρίζουν αλλά λίγοι γνωρίζουν το συγγραφικό του έργο;

Ὁ Νίκος Δόικος σπούδασε Κοινωνιολογία ,
Πολιτική Οικονομία και Αρχιτεκτονική, στήν Νέα Ὑόρκη καί τήν
Θεσσαλονίκη. Μελέτες καί αναλύσεις του, επιστημονικού καί κοινωνικού
ενδιαφέροντος, έχουν εκδοθεί από Ευρωπαϊκούς οργανισμούς και δημοσιευθεί
στόν εγκριτο εβδομαδιαίο και  περιοδικό τύπο. Στα δοκίμιά του διερευνά
τα προβλήματα μετάβασης σε μια κοινωνιο-κεντρική οργάνωση της πολιτικής
και οικονομικήςζωής

Τό 2012 τιμήθηκε μέ τό πανελλήνιο βραβεῖο πολιτικο-κοινωνικοῦ
δοκιμίου «Παναγιώτης Φωτέας» γιά τό βιβλίο του «Μετά τή βαρβαρότητα» τῶν
ἐκδόσεων Καστανιώτη. Τά «Συναμφότερα καί λίγα μόνα» εἶναι ἡ τρίτη
ποιητική συλλογή πού ἐκδίδει, μετά τήν «Γενιά τοῦ Νοέμβρη», Ἐκδ.
Καστανιώτη, Ἀθήνα, 2010 καί τό «Ἀπόδειπνο γιά P.I.G.S.»,Οι Ἐκδόσεις τῶν
Φίλων, Ἀθήνα, 2013.

Η ποιητική του συλλογή ποικίλη, ανατρεπτική και ενδιαφέρουσα, δεν
μπορεί να συμπεριληφθεί φυσικά όλη σε ένα τόσο σύντομο άρθρο, γι’ αυτό
επιλέξαμε μόνο τέσσερα  ποιήματα του από το τελευταίο του έργο.

                      Κυρά τῆς Λίμνης

            Κυρά τῆς Λίμνης μέ τ΄ ἀστέρια στά φλουριά σου ,

            ποῦ τριγυρνᾶς μέ τόσους σένιους συνοδούς ,

            ποιός νά πρωτοθαυμάσει τόν ταφτά σου ,

            τήν στόφα , τόν τζουμπέ τῆς σπάνιας ζιμπελίνας ,

            ποιός νά τολμήσει νά προβάλει ἀντίρρηση ,

            ν΄ ἀμφισβητήσει τήν αἰώνια δεσποτεία σου ;

            Πόσες ἀκόμα νύχτες ἀξημέρωτες 

            θά καρτερῶ  νά μέ δεχτεῖς ,

            μέ τόσες στεῖρες ἀντιρρήσεις στίς γωνιές ,

            παρακοιμώμενους πού σέ κρατοῦν ἀπρόσιτη ,

            ἐξαγοράζοντας σκιές νά σβήσουνε τόν ἥλιο ,

            νά μήν πυρώσουν τ΄ ἀλαβάστρινα σου

            μάγουλα τά χάδια τοῦ Γαρμπῆ ;

            Κυρά τῆς Λίμνης μέ τ΄ ἀστέρια στά φλουριά σου ,

            τί νά τούς κάνεις τόσους πλάνους αὐλικούς ,

            ἄφησ’ ἐλεύθερη γιά λίγο τήν καρδιά σου

            ν΄αγκαλιαστεῖ μέ λίγους φίλους καρδιακούς .

                Ἀντίδωρο στόν Νίκο Καζαντζάκη

           Ἐλπίζω κάποτε νά ἰδῶ , κι ἄς εἶναι κι ἀπ΄τόν τάφο μου ,     

                         ὅλου τοῦ Κόσμου τούς λαούς ἀγκαλιασμένους ,

           φοβούμαι τήν ἀκατάλυτη δύναμη τῆς ανοησίας      

                           τῶν ἰσχυρῶν ,

           εἶμαι σκλάβος αὐτῶν τῶν δύο ταπεινῶν προκαταλήψεων.

                Μέ κάθε ἀνάσα

     Γελᾶς κι ἀνοίγουνε παράθυρα στ’ ἀστέρια ,

     φιλᾶς κι ἀνθίζουνε στά βράχια οἱ πασχαλιές ,

     ζητᾶς κι ἁπλώνονται μέ μιᾶς χιλιάδες χέρια ,

     κοιτᾶς καί χάνονται οἱ πίκρες οἱ παλιές .

     Πονᾶς καί ‘μπρός σου χαμηλώνει τό φεγγάρι

     κι ὅταν δακρύζεις βαλαντώνει ὁ οὐρανός ,

     μά σάν περνᾶς στή γειτονιά μέ τόση χάρη ,

     κάθε ναυτάκι θέ νά γίνει στεργιανός .

     Σάν τί νά κάνω , πῶς μπορῶ νά σέ κερδίσω ,

     πόσα τραγούδια νά σοῦ γράψω γιά ν΄ἀκοῦς ,

     στην ἀγκαλιά μου εκεί σφυχτά νά σέ κρατήσω ,

     μέ κάθε ἀνάσα νά σοῦ  διώχνω τούς καημούς .

                                Τά Ἐννιά Βασίλεια

                             Ἐννιά βασίλεια στή σειρά .

                            Στό πρῶτο βασιλεύει ἡ Ἀθωότητα

                             Στό δεύτερο ἡ Ὁρμή

                             Τό τρίτο βιάζεται νά μεγαλώσει

                             Τοῦ τέταρτου τοῦ ΄μάθαν Τέχνη

                             Στό πέμπτο χάρισαν Βασίλισσα

                             Στό ἕκτο Βασιλόπουλα

                             Τό ἕβδομο μετράει τά βάσανα

                             Τοῦ ὄγδοου τοῦ πῆραν τά μυαλά

                             Στό ἔνατο κατάργησαν τήν Βασιλεία

                             Καί στήσαν στήλη ἀναθηματική

                             Καί ἀγοραία προτομή

                             Γιά τά καλά στερνά γιά νά

                             Θυμίζει καί τά ἐννιά βασίλεια .

Εμείς ευχόμαστε στον καστοριανό συμπολίτη μας Νίκο να έχει υγεία
και δύναμη, να συνεχίσει το συγγραφικό και πνευματικό του έργο, που το
έχει ανάγκη ο τόπος, σε μια εποχή που η δημιουργία, η έμπνευση και η 
καινοτόμος σκέψη, είναι τόσο απαραίτητα και χρήσιμα εφόδια  για ένα
καινούργιο ξεκίνημα, σε όλους τους τομείς της κοινωνικής μας ζωής.

Κοινοποίηση:

Σχολιάστε αυτό το άρθρο

σχόλια