Ο ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΡΓΥΡΙΟΥ ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Α.ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΚΡΙΚΗ

Αρχική » Διάφορα » Ο ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΡΓΥΡΙΟΥ ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Α.ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΚΡΙΚΗ

Ο ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΡΓΥΡΙΟΥ ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Α.ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΚΡΙΚΗ
Ένας ακόμη Καστοριανός Στρατηγός ε.α. ο Πέτρος Παπαργυρίου, γόνος κι αυτός μιάς Καστοριανής επώνυμης πατριωτικής οικογένειας, με κύρος στην Καστοριά και Αθήνα, εγγονός του Μακεδονομάχου ιερέως από τη Λεύκη Καστοριάς Παπαργύρη Αποστολίδη, σε επιστολή που απέστειλε στον Πάνο Κρίκη, την 4/9/2001 και η οποία δημοσιεύεται αυτούσια, όχι μόνον εκφράζει γραπτώς θερμά και ενθουσιώδη λόγια για τον Πάνο Κρίκη, την προσωπικότητά του και το πατριωτικό του έργο, αλλά

ανεπιφύλακτα πλέκει το εγκώμιό του.

Είναι και η επιστολή αυτή όπως και οι άλλες που θα ακολουθήσουν επιπρόσθετα ένας ακόμη καταπέλτης εναντίον των λαμόγιων των τοπικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και των άνανδρων και ανωνύμων συκοφαντών.   
ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΡΓΥΡΙΟΥ
Υποστράτηγος ε.α.
Πατριάρχου Ιωακείμ 14
Αθήναι 106 75
4-9-2001
Αγαπητέ Κε Κρίκη,
Παρακολουθώ την πρόοδο της «ΝΕΑΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ» από τότε που αρθρογραφείς και χαίρομαι γιατί η εφημερίδα απέκτησε ενδιαφέρον και διαβάζεται με ευχαρίστηση, χωρίς να περιορίζεται το ενδιαφέρον του αναγνώστη μόνο στην τελευταία σελίδα των κοινωνικών νέων. 
Στο τελευταίο φύλλο της 24/8/2001 με έκπληξη διάβασα την επαίσχυντον επιστολήν κάποιου Κυρίου, που δεν αισχύνεται να φέρει ελληνικό όνομα και να παρουσιάζεται ως Γραμματέας οργανώσεως με τίτλο ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Δεν αμφιβάλλω ότι τον Κύριο αυτό θα τον τακτοποιήσετε δεόντως με την άξια πέννα σας.
Να μου επιτρέψετε όμως κι εμένα, εγγονό Μακεδονομάχου και ανώτατου Αξιωματικού του Ελληνικού Στρατού, που ο πατέρας μου ως έφεδρος Αξιωματικός κυνήγησε τους Βούλγαρους από τα ιερά χώματα της Μακεδονίας κατά τον Βον Βαλκανικόν Πόλεμον, να προσθέσω κάτι στην απάντησή σου προς τον Γραμματέα!
Η «ιστορική πόλη ΒΟΝΤΕΝ» δεν υπάρχει, υπάρχει όμως η ιστορική πόλη ΕΔΕΣΣΑ, η οποία είναι κτισμένη πάνω στην πιο ιστορική ακόμη πόλη ΑΙΓΑΙ, από την οποία ξεκίνησε η δυναστεία των προγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτά βέβαια έγιναν πολύ πριν περάσουν τον Δούναβη η άγρια φυλή των Βουλγάρων, οι οποίοι Βούλγαροι, αν υπήρχαν βέβαια τότε επί της γης, θα ευρίσκοντο πολύ πέραν των Ουραλίων ορέων και θα ετρέφοντο με ωμό κρέας και βελανίδια.
Βεβαίως και όταν τον 6ον μ.Χ. αιώνα επέρασαν τον Δούναβη συνέχιζαν να είναι σε άγρια κατάσταση και να ζουν σαν νομάδες χωρίς να έχουν αλφάβητο. Έπρεπε αργότερα να βρεθούν δύο Έλληνες καλόγεροι από την Θεσσαλονίκη και όχι Σολούν, για να τους φτιάξουν ένα αλφάβητο και μια υποφερτή γλώσσα. ΜΕΘΟΔΙΟΣ και ΚΥΡΙΛΛΟΣ τα ονόματά τους, για την περίπτωση που ο κ. Γραμματέας δεν τα έχει υπ’ όψιν του.
Τώρα το ΚΟΣΤΟΥΡ που το βρήκαν; Στην Καστοριά μας δεν υπήρχαν ποτέ Βούλγαροι.
Το ότι η λέξη Κομιτατζής αποτελεί βρισιά για κάθε πολιτισμένο άνθρωπο, ας κάνει τον κόπον ο κ. Γραμματέας του υποτυπώδους Σωματείου να διαβάσει το βιβλίο του Γάλλου δημοσιογράφου               M. PAILLARES «Η Μακεδονική θύελλα». Ο Paillares έζησε και περιηγήθηκε όλη τη Μακεδονία τα πύρινα χρόνια 1903-1907 και είδε τους Κομιτατζήδες εν δράσει. Επρόκειτο περί αιμοβόρων, βαρβάρων και κτηνωδών συμμοριτών, που οι διοικητές τους ήταν ακόμη πιο βάρβαροι και δεν εγνώριζαν τίποτε άλλο από τις δολοφονίες, τους βιασμούς και τις ληστείες.
Στο βιβλίο αυτό θα διαβάσει ο κ. Γραμματέας ότι οι ανταρτικές ομάδες των Ελλήνων αποτελούνται από αγανακτισμένους Έλληνες Χριστιανούς που τους διοικούν οι Αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού, από μεγάλες και τίμιες οικογένειες, ή από Κρητικούς πολεμιστές, διωγμένους από την Μεγαλόνησο. Υπήρχαν και αρκετοί οπλαρχηγοί Μακεδόνες, που ορισμένοι μάλιστα δεν μιλούσαν ελληνικά, αλλά ήσαν περισσότερο Έλληνες από όλους, όπως π.χ. ο ΚΩΤΑΣ, ο ΝΤΑΛΙΠΗΣ και άλλοι.
Ο Paillares τους αναφέρει όλους και γράφει ότι διακρίνονταν για την πνευματική καλλιέργεια, την ευγένεια, την ανδρεία και την μεγαλοψυχία έναντι του εχθρού των, που βασικός ήταν ο Τούρκικος Στρατός, διότι οι Κομιτατζήδες σπανίως εστέκοντο για να τους αντιμετωπίσουν (Η ειδικότητα των Κομιτατζήδων ήταν ο άμαχος πληθυσμός!).
Εδώ συμβαίνει κάτι το περίεργο: Όταν ο Paillares ήθελε να περιγράψει τους Έλληνες αντάρτες τους νόμιζε «παλληκάρια» και στο βιβλίο του χρησιμοποιούσε για την λέξη αυτή Ελληνικά γράμματα. Ίσως ήθελε να τονίσει την παλληκαριά των Ελλήνων.
Υπάρχουν άραγε άνθρωποι που ζουν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα, έμαθαν γράμματα σε ελληνικά σχολεία και τώρα είναι μέλη αυτής της αχαρακτήριστης οργάνωσης και πιστεύουν ότι ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ, ο ευγενής αυτός Αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ήτο τρομοκράτης;
Άλλωστε πόσο καιρό έμεινε ο ΜΕΛΑΣ στην Μακεδονία, αφού πρόλαβαν οι Κομιτατζήδες και τον πρόδωσαν στον Τουρκικό Στρατό, που μετά από σκληρή μάχη τον εσκότωσε;
Τρομοκράτης ο Μητροπολίτης Καστοριάς ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗΣ, ποιους ετρομοκράτησεν ο Άγιος αυτός άνθρωπος; Τι τον περάσανε για τον Μήτρο Βλάχο ή για τον Τσακαλάρωφ που ήταν σφαγείς αθώων αμάχων; 
Για την ποιότητα και την ανωτερότητα των Ελλήνων Μακεδονομάχων γράφει ο Paillares, ότι όταν κατέφθασαν τα Ελληνικά σώματα οι Βούλγαροι έχασαν ότι είχαν κερδίσει μέσα σε λίγους μήνες.
Το απατηλό όνειρο των ολίγων στενοκέφαλων οπαδών του κ. Γραμματέα, ότι δηλαδή θα γίνει ένα Κράτος Μακεδονικόν, υπό την σκέπην της πειναλέας Βουλγαρίας, η οποία προς το παρόν παράγει μόνον λευκή σάρκα για τα δυσώνυμα σπίτια της Ελλάδος και της Ευρώπης γενικώς, θα μείνει μόνο όνειρο και τίποτε άλλο.
Δεν φαντάζομαι ο «Κύριος» αυτός να διακηρύττει στους οπαδούς του ότι στον Γρανικό, στην Ισσό, στα Γαυγάμηλα, στις Ινδίες και στις κορυφές του Κορακορούμ επολέμησαν οι Βούλγαροι, διότι όταν εγένοντο τα θαύματα αυτά από τους Έλληνες Μακεδόνες, δεν νομίζω ότι υπήρχαν στις στέπες της Σιβηρίας και της Μογγολίας ίχνη των προγόνων των Βουλγάρων. 
Β Ι Ο Γ Ρ Α Φ Ι Κ Ο 
ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΡΓΥΡΙΟΥ ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΥ Ε. Α.
Ο Πέτρος Παπαργυρίου γέννημα και θρέμμα της Καστοριάς εγεννήθη το 1920 στην Λεύκη Καστοριάς. Ο παππούς του ιερεύς ΠΑΠΑΡΓΥΡΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ υπήρξεν από τους πρώτους Μακεδονομάχους (τον αναφέρει ο Paillares στο βιβλίο του «Η Μακεδονική Θύελλα») ο δε πατέρας του Δημοδιδάσκαλος και Έφεδρος Αξιωματικός επολέμησεν από το 1912 μέχρι το 1922 στους Βαλκανικούς πολέμους και στην Μικρά Ασία. 
Εισήλθεν στη Σχολή Ευελπίδων το 1958 (είναι ο δεύτερος Καστοριανός Εύελπις μετά τον Αλέκο Παπατέρπο) πολέμησε κατά των Ιταλών στη Β. Ήπειρο και έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση με την ΠΑΟ, τον ΕΔΕΣ και τέλος τα τμήματα του Αντώνη Φωστερίδη ή Τσαούς Αντών στην Ανατολική Μακεδονία κατά των Βουλγάρων κατακτητών. 
Προδοθείς συνελήφθη από τους Γερμανούς και έμεινε φυλακισμένος κατ’ αρχάς στα μπουντρούμια της Κλινικής Αβαγιανού και μετά μέχρι την αποχώρηση των Γερμανών στο Στρατόπεδο Ομήρων του Παύλου Μελά (Θεσ/νίκη) υποστάς φρικτά βασανιστήρια.
Στον Εμφύλιο επολέμησεν ως Διοικητής Λόχου του Εθνικού Στρατού. Μετά τον πόλεμο υπηρέτησεν ως διοικητής διαφόρων μονάδων σε βασικές επιτελικές θέσεις, στην XV Μεραρχία, στο Β΄ Σ.Σ. του ΓΕΣ και στο ΓΕΕΘΑ.
Εφοίτησεν στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, στις Σχολές Γιουγκοσλαβικής και Αγγλικής γλώσσας και τέλος στην Σχολή Επιτελών Εθνικής Αμύνης (Δεν αναφέρονται άλλες μικρότερες Σχολές). Υπηρέτησεν ως Αντισυνταγματάρχης στο Στρατηγείο ΝΑΤΟ ΣΜΥΡΝΗΣ. Διοίκησε ως Συνταγματάρχης και Ταξίαρχος στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού και τέλος απεστρατεύθη με τον βαθμό του Υποστρατήγου από την Κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου – Ιωαννίδη τον Δεκέμβριο του 1973. 
Έχει συγγράψει πολλές μελέτες που έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα στρατιωτικά περιοδικά.
Για τον κ. Πάνο Κρίκη (στοιχεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει):
Ο D. M. Brancoff Βούλγαρος που το 1905 εξέδωσε το έργο “La Macedoine et la population Chretienne”
Το βιβλίο βρίθει ανακριβειών, τις οποίες αποκαλύπτει ο Paillares π.χ.
ΚΑΣΤΟΡΙΑ  
Ο Brancoff γράφει ότι ζούσαν 4.000 Έλληνες, ενώ υπήρχαν 7.000 με 995 μαθητές και 5 σχολεία. Βουλγαρικό Σχολείο δεν υπήρχεν. Τους Εβραίους δεν τους αναφέρει ενώ ήταν 2.000 έως 3.000.
ΕΔΕΣΣΑ
Κατά τον Brancoff δεν υπήρχαν Έλληνες, αναφέρει όμως πιο κάτω ότι υπήρχαν 560 μαθητές. Κατά την αριθμητική του 0 Έλληνες Χ 0 παιδιά = 560 μαθητές. Στην πραγματικότητα υπήρχαν 6.000 Έλληνες και 620 αγόρια και κορίτσια μαθητές. Συγκεκριμένα αναφέρει ονόματα επιστημόνων και άλλων Ελλήνων που τον εφιλοξένησαν και που ήταν Έλληνες, μιλώντας Ελληνική γλώσσα.
ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ – ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ 
Κι εδώ υπάρχει η παράδοξη αριθμητική του Brancoff δηλαδή      0 Έλληνες Χ 0 παιδιά = 300 παιδιά. Στην Κλεισούρα όμως ο Paillares βρήκε 4.000 Έλληνες με 3 σχολεία και 420 μαθητές. 
Προς 
Τον κ. ΠΑΝΟ ΚΡΙΚΗ
Εφημερίς «ΝΕΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑ»
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
Παρακαλώ να δοθεί εις τον κ. Πάνο Κρίκη
ΥΠΟΓΡΑΦΗ
ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΡΓΥΡΙΟΥ
Υποστράτηγος ε. α.
Τηλ. 7247847
Στοιχεία βιβλίου: «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΘΥΕΛΛΑ»
Τα πύρινα χρόνια 1903-1907
      – M. PAILLARES – 
Μετάφραση: Β. Καρδιόλακα
Εισαγωγή – Σχόλια: Κ. Α. Βακαλόπουλος
Πρόλογος: Στ. Παπαθεμελής 
Βιβλιοπωλείον: «ΤΡΟΧΑΛΙΑ»
Γριβαίων 5 (πάροδος Σκουφά)
Τηλ: 3646426 – Fax: 3621932

Σχολιάστε αυτό το άρθρο

σχόλια