Η Κοζάνη τόσο κοντά -μακριά. Του Βασίλη Κωνσταντίνου

Αρχική » Διάφορα » Η Κοζάνη τόσο κοντά -μακριά. Του Βασίλη Κωνσταντίνου

Η Κοζάνη τόσο κοντά -μακριά. Του Βασίλη Κωνσταντίνου

Η περιφερειακή διοίκηση έχει την δική της ιστορία. Πριν χρόνια ήμασταν με την Φλώρινα, μετά μόνοι μας- Νομαρχία, τώρα μαζί με την Φλώρινα αλλά με έδρα την Κοζάνη.

Η μετάβαση από την Νομαρχία στην περιφέρεια έγινε λόγω μιας ιστορικής αναγκαιότητας και κατά βάση με δίκαιο
τρόπο. 
Η Κοζάνη έγινε έδρα , ήταν μεγαλύτερη πόλη και πιο κεντρική. Εμείς παραμένουμε ένας πυλώνας από τους τέσσερις αλλά ποια θέση έχουμε; Αποτιμώντας την νέα δομή των τελευταίων χρόνων δεν πρέπει να κάνουμε « ταμείο»; Τι κερδίσαμε ,τι χάσαμε ;Τι πρόσφερε η νέα οργάνωση του δευτέρου βαθμού τοπικής αυτοδιοίκησης-Περιφέρεια; Νομίζω ότι η αξιολόγηση και η συνεχής σύγκριση της παλιάς και της νέας δομής θα επιφέρει τις απαραίτητες βελτιώσεις θα καλύψει τα προκύπτοντα κενά. Ο καθένας έχει τις εμπειρίες του και την γνώμη του. 
Προσωπικά πιστεύω ότι οι θεσμοί και οι νόμοι από μόνοι τους δεν μπορούν να πετύχουν. Χρειάζεται η συνεχής υποστήριξη από τους ανθρώπους. Αν θέλετε η θετική ενέργεια των δημοτών. Αν εξαιρέσουμε αυτούς που λόγω θέσης είναι αναγκασμένοι να ασχολούνται τα πράγματα σε επίπεδο απλού κόσμου δεν είναι καλά. Νομίζω ότι έγινε, έγινε δια νόμου ότι έγινε αλλά «ψυχικά» τα πράγματα παραμένουν ακόμη μακριά. Η Κοζάνη σκέφτεται κοζανίτικα η Καστοριά καστοριανά και πάει λέγοντας. 
Ελάχιστα θέματα ξεφεύγουν από τους ενδιαφερόμενους και αγγίζουν τον πολίτη . Έχει ενδιαφέρον μόνο όταν τα βλέπει και τα ζει. Έτσι όμως είναι μεροληπτική και ημιτελής η άποψή του για την περιφέρεια. Δεδομένης και της παραδοσιακής ωφελιμιστικής τάσης της κυρίαρχης πια Κοζάνης τα πράγματα για εμάς θα είναι δύσκολα. Στην Ελλάδα οι κυρίαρχοι επιλέγουν προτιμούν και προωθούν μέτριους. Είναι κανόνας παντού και πάντα. Από τους συλλόγους ,τους συνεταιρισμούς, τους δήμους, τις νομαρχίες, τώρα περιφέρειες….Το μόνο που σώζει σ΄αυτές τις περιπτώσεις οι πολίτες να αντιδράσουν και να στέλνουν αυτούς που πρέπει και μπορούν να καλύψουν τα κενά! Να ισορροπούν , να διεκδικούν να στέκονται. 
Η υπόθεση είναι πια στο χέρι μας. « Όπως στρώνεις έτσι κοιμάσαι» που λέει και μια παροιμία. θρο:
Κοινοποίηση:

Σχολιάστε αυτό το άρθρο

σχόλια