Το Γυμνάσιο Κορησού, με τη μακρά πολιτιστική παράδοση, διοργάνωσε εκδήλωση διαγενεακής αλληλεγγύης.

Καλεσμένος ο κ. Αναστάσιος Τσιτσιμίδης, συνταξιούχος καθηγητής θεολόγος, ετών 78 ο
οποίος μίλησε για τη ζωή του και στο τέλος ακολούθησε συζήτηση.

Τα παιδία του σχολείου έγραψαν κάποια μηνύματα και τα έδωσαν στον κύριο Τσιτσιμίδη.

Μηνύματα μαθητών:

Παππού, θέλω μια μέρα να πάμε για ποδηλασία στην εξοχή και να μείνουμε ως το βράδυ. Μαρία Τσόπρα

Παππού, θέλω μια μέρα να με πας βόλτα με το αυτοκίνητο από το πρωί ως το βράδυ. Κάλλη Βάσκου

Παππού, θέλω να πάμε μαζί διακοπές, Κική Μίχου

Παππού, θέλω να κάθομαι με τις ώρες και ν’ ακούω τις ιστορίες σου. Κατερίνα Αλμπάνη

Παππού, έλα να σε μάθω τις νέες τεχνολογίες. Σοφία-Μαρίνα Τζιώλα+ Ζωγραφιά

Σας σεβόμαστε και σας κατανοούμε, γιατί έχετε περάσει τόσα πολλά!

Μπορούμε να περάσουμε ωραία μαζί !!! Ιορδάνης Τρεμόπουλος

Κ. Τσιτσιμίδη, σ’ ευχαριστούμε για την αναδρομή που κάναμε στο παρελθόν σου, στον τόπο που γεννήθηκες,, στα δρομάκια που περπάτησες, στις αλάνες που έπαιξες, στη βρύση που έπινες νερό. Σ’ ευχαριστούμε για το λιθαράκι που έβαλες, για να χτίσουμε τη γέφυρα που θα μας ενώσει. Βαρβάρα Κωνσταντινίδου

Κ. Τσιτσιμίδη, σ’ ευχαριστούμε που μας βοήθησες να κατανοήσουμε κάποια πράγματα της ηλικίας σου. Ευτέρπη Κωνσταντινίδου

Η ιστορία του όπως της αφηγείται ο ίδιος

Γεννήθηκα στις 4-11-1934 στην Κορησό Καστοριάς από γεωργούς γονείς που ήρθαν πρόσφυγες από τη Μ. Ασία.

Το 1937 γεννιέται ο αδερφός μου. Τον Απρίλη του ’41 γίνομαι αυτόπτης μάρτυρας της μάχης της Κορησού, όπου Έλληνες του αλβανικού μετώπου συγκρούονται με τους γερμανούς.

Το 1943 φρουρά κομιτατζήδων εγκαθίσταται στο σχολείο και σταματούν τα μαθήματα.

Οι Γερμανοί το ’44 μας διώχνουν από το χωριό, κι όταν γυρνάμε το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου είναι κατεστραμμένο.

Το 1947 κατά την περίοδο του εμφυλίου καίγεται το σπίτι μας και αναγκαζόμαστε να μετοικήσουμε στην Καστοριά.

Το 1947 γίνεται ιερέας ο πατέρας μου. Αλλάζει η ζωή μας προς το καλύτερο.

Το 1948 πηγαίνω γυμνάσιο στην Καστοριά.

Τα καλοκαίρια ασχολούμαστε με κάθε είδους εργασία, κυρίως γεωργική.

Το 1955 μπαίνω στη Θεολογική σχολή Θεσσαλονίκης και 1960 παίρνω το πτυχίο.

Το 1960 παντρεύομαι την Ολυμπία. Το 1961 κατατάσσομαι στρατιώτης. Γεννιέται ο πρώτος μου γιος.

Μετά το στρατό παραμένω για λίγο στο χωριό και ασχολούμαι κυρίως με την ιδιότητα του ιεροψάλτη.

Το σχολικό έτος 1963-64 διορίζομαι καθηγητής στο γυμνάσιο Κομοτηνής .

Το 1965 για ένα χρόνο μετανάστης στη Δ. Γερμανία, εργάτης σε εργοστάσιο.

Το 1966 διορίζομαι στο Γυμνάσιο Κόνιτσας από όπου πήρα και σύνταξη το 1990. Εκεί γεννιέται και ο δεύτερος γιος μου.

Από το 1990 ζω στην Κορησό και ασχολούμαι με την ψαλμωδία, τις χορωδίες, την μουσική, την ποίηση, κήπο, παραγωγή κρασιού, παραδοσιακό ψήσιμο φαγητού και πεζοπορία στη φύση.

Το σχολικό πρόγραμμα και τα βίντεο είναι η συμμετοχή του Γυμνασίου Κορησού Καστοριάς στον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό: «Ιστορίες Ζωής» του Historypin

Κλαρίνο παίζει ο Αναστάσιος Τσιτσιμίδης