Επιβάλλεται μεγαλύτερη προσοχή από τις αρμόδιες αρχές για την διατήρηση της ομαλής και ήσυχης συμβίωσης όπως αρμόζει σε μια πόλη σαν την Καστοριά. Ούτε διήγημα, ούτε κινηματογραφικό σενάριο είναι η ιστορία που εκτυλίχτηκε το π. Σάββατο στην Καστοριά, παρότι είχε πολλούς κομπάρσους που έβλεπαν τα γεγονότα μουδιασμένοι, αλλά δεν επενέβαιναν για να μη μπλέξουν!
Πρωταγωνιστές 4-5 νεαροί, ξένοι κι αταίριαστοι με την… κοινωνία μας, που πλαισίωσαν στη νυχτερινή τους έξοδο ξένο πάλι φοιτητή του δικού μας ΤΕΙ! Ο ένας τους, μάλιστα, ‘’πελάτης’’ ήδη των αστυνομικών αρχών από προηγούμενες δράσεις του…
Ξεκίνησαν το Σαββατόβραδο μπαρότσαρκα στη νότια παραλία.
Δεν ήταν, όμως, συνηθισμένοι επισκέπτες, θεωρώντας πολύ πληκτική την καθωσπρέπει συμπεριφορά των δικών μας νέων.
Άρχισαν να γίνονται προκλητικοί, να βρίζουν, να σπάνε νεύρα και ό,τι άλλο έβρισκαν μπροστά τους μέχρι και να χτυπάνε τις κοπέλες των μπαρ, σαν να ήταν μισθωμένοι τραμπούκοι σε αντίπαλο κατάστημα! Οι γύρω, πιστοί στο ρόλο που τους έταξε η μαλθακότητα τους, παρέμεναν θεατές των γεγονότων, κρύβοντας απλώς το τρέμουλό τους. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση…
Από το ένα στο άλλο μαγαζί η ιστορία συνεχιζόταν, απαράλλαχτη όπως τη βλέπουμε σε έργα με γκαστερική υπόθεση ή στα γουέστερν σπαγγέτι με τον πιστολά να κάνει να χοροπηδάνε τα μπουκάλια στο μπαρ! Κι όλα αυτά στην Καστοριά του σήμερα!
Η σειρά των μαγαζιών τελείωσε, με τους νεαρούς τραμπούκους πνιγμένους στην αδρεναλίνη τους, να μεταφέρουν το σόου τους φορτωμένοι σ’ ένα κάμπριο που στρίγγλιζε στην άσφαλτο, στο δρόμο για τη Μαυριώτισσα! Κάποια στιγμή πέταξαν και τα ρούχα τους και παρίσταναν τους στρίγκερς νυχτιάτικα, θέαμα σουρεαλιστικό για τους περαστικούς που είπαν νυχτιάτικα να κάνουν το γύρο της λίμνης!
Κάποτε, χωρίς να γκρεμοτσακιστούν στα βράχια ή να τους βρούμε να κάνουν μπουρμπουλήθρες στο βυθό, έφτασαν στη βόρεια παραλία. Τα ίδια στα μαγαζιά που βρήκαν ανοιχτά! Φωνές, βρισιές, ζημιές!Ήταν το β’ μέρος του σεναρίου που επέμενε να θέλει τους προστάτες του έρμου του πολίτη μακρόθεν παρατηρητές κι αμέτοχους! Δημοτική Αστυνομία (ημερήσιο είδος), κανονική Αστυνομία και ΔΙΑΣ εκτός σκηνής, να ψάχνουν προφανώς κάποιον ταλαίπωρο οδηγό που ήπιε μια μπύρα παραπάνω για να τον πάνε αυτόφωρο…
Μέχρι που έφτασε το χάραμα!
Κι άρχισαν οι δραστηριότητες της πόλης. Ήδη το άγημα του στρατού ετοιμαζόταν να κάνει έπαρση της σημαίας στη πλατεία Βανφλήτ, όταν οι τραμπούκοι ανακατεύτηκαν με τους αποσβολωμένους στρατιώτες! Τους ένοπλους!
Τυλίχτηκαν με τη σημαία, διέλυσαν την τελετή κι έκαναν το σόου τους κι εδώ, όπου οι λοιποί πολίτες κάθονται προσοχή, τιμής προς την πατρίδα ένεκεν! Ειδοποιήθηκε, φυσικά, η ηγεσία της Ταξιαρχίας και οι λοιποί υπεύθυνοι της τάξης κι άρχισε να καταστρώνεται ένα σχέδιο παγίδευσης των γιαλαντζί τρομοκρατών. Κάπου εκεί στο μεγάλο πάρκιν της λαϊκής, μπροστά απ΄ το γνωστό πολυκατάστημα, τους συνέλαβαν! Επιτέλους… το κάμπριο τους σβούριζε στην πρωινή άσφαλτο και το μυαλό τους φορτωμένο με τους ‘’ηρωισμούς’’ της νύχτας ήταν καιρός να γράψει το ‘’εντ’’ στην ιστορία της πρόκλησης μιας ξένης πόλης!
Οδηγήθηκαν στο αυτόφωρο και οι παράγοντες της τάξης οδηγήθηκαν σε σύσκεψη για να τον τρόπο χειρισμού της μίνι κρίσης που τάραξε την ηρεμία της ακριτικής μας πόλης.
Όμως…
Πρυτάνευσε το συμφέρον των υπηρεσιών, που θέλησαν ν’ αφήσουν ακοινοποίητη την μέχρι τότε αδράνειά τους κι οι νεαροί της ταραχής αφέθηκαν ελεύθεροι!!! Σαν να ήταν φανταστικά ζόμπυ της νύχτας κι έπρεπε το πρωί να γυρίσουν στα κρεββάτια τους!
Ίσως την ίδια ώρα σε κάποιο κελί να έτριβε τα μουδιασμένα μέλη του από την άβολη διανυκτέρευση στο αυτόφωρο κάποιος που χθες το βράδυ μερακλωμένος απ’ τη διασκέδαση ήθελε να δει πώς είναι να τρέχεις με 130!
Έτσι είναι η ζωή!
Μπορεί κάποιοι χούλιγκαν να τσαλακώνουν την παρουσία τόσων παρατηρητών των κατορθωμάτων τους, να σιδερώνουν με χαστούκια τα μάγουλα κάποιων κοριτσιών, να λερώνουν την φήμη μιας ήσυχης πόλης, αλλά δεν έπρεπε να τσαλακώσει η εικόνα των υπευθύνων με αναφορές και δημοσιεύσεις.
Και ρωτάμε όλους αυτούς: θα διαψεύσετε την παραπάνω ιστορία, που την επιβεβαιώνουν σε μας τόσοι και τόσοι, ή θα μας κατηγορήσετε για σεναριογράφους;
Ήδη τη φήμη της Καστοριάς τη βαρύνει ένας φόνος με ξένους πρωταγωνιστές, μια απαγωγή και κάποια άλλα περιστατικά που δεν θα έπρεπε να έχουν γίνει….
Να πούμε σιγά, η πατρίδα κοιμάται;
* Ο τίτλος μας παρμένος απ’ το ομώνυμο, βιβλίο του Αντώνη Σαμαράκη
Άρθρο του Δημήτρη Ιωαννίδη
από την εφημερίδα “ΝΕΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑ” (5-6-2012)
