Του Κων/νου Τζέκη
Το είχε αποφασίσει εδώ και καιρό. Θα ψήφιζε δαγκωτό Τσίπρα ότι και να γινόταν. Φαινόταν ειλικρινής και ανθρώπινος στις προεκλογικές του εμφανίσεις και μάλιστα ήταν για συμπόνια όταν έλεγε με καημό ότι πιέστηκε και εξαναγκάσθηκε να υπογράψει το μνημόνιο και ότι, ό,τι και να γινόταν θα εύρισκε ισοδύναμα όπως έπαιρνε τακτικά διαβεβαίωση για οτιδήποτε έθιγε την τσέπη μας.
Έτσι λοιπόν αποφάσισε να στηρίξει τη νέα αριστερή κυβέρνηση για δεύτερη φορά και τρίτη και όσες φορές χρειαζόταν.
Αλλά μετά τις εξαγγελίες των τελευταίων μέτρων άρχισε να τα μετρά.
Οι άλλοι δεν έβαλαν αυξημένο ΦΠΑ στην εκπαίδευση, είχαν μειωμένο πετρέλαιο για καύσιμα, είχαν επίδομα στήριξης των χαμηλών συντάξεων, δεν μείωσαν συντάξεις, δεν ποινικοποίησαν τη φοροδιαφυγή, δεν περιόρισαν τις τραπεζικές συναλλαγές, δεν, δεν, δεν.
Τώρα τι είναι αυτό το πράγμα; Αυτό ψηφίσαμε; Τρελοί ήμασταν; Μαζοχιστές; Τι στην ευχή του Θεού ψηφίσαμε;
Τελικά όμως η ιστορία έχει και το ωφέλιμο στοιχείο του. Καλύτερα σκέφτεται να στα χώνει ο Τσίπρας, χαμογελαστά και με συμπόνια, παρά ο…. Σαμαράς ή ο… Βενιζέλος. Καλύτερα ο Αλεξιάδης που είναι παλιός Πασόκος και χαμογελαστός πρώην συνδικαλιστής παρά ο …Στουρνάρας.
Έτσι χαμογελαστά είναι βρε παιδί μου πιο γλυκά και δεν ξέρεις μπορεί να μας αρέσει.
Τόσοι ειδικοί απαρτίζουν την Κυβέρνηση δεν μπορεί θα κάνουν κάτι. Σπουδαγμένοι και με περγαμηνές. Τώρα αν είναι πλούσιοι αυτό το στοιχείο δεν μειώνει ούτ’ ελάχιστα την πρόθεσή τους. Είπα ειδικός και θυμήθηκα,. ένα ρητό που έλεγε ότι ο ειδικός μπορεί να κάνει όλα τα άλλα πράγματα χειρότερα. Αλήθεια ποια;
