Είδα ‘σε και πώς είδα ‘σε
αγγελοφωταγμέντσαν,
ας ση χωρί τα κόρτσοπα,
εσέναν εξεχώρτσα…
Τα κόσμια εδεκλώστα ‘τά
ας σ’όλια τα μερέας,
χίλια κορτσόπα εφίλεσα
κ’ έρθα ‘ς σην εμποδέα σ’.
Τα παλιατσιάρκα έσκωσες
και τα ναλία εσέγκες,
εσύ άλλον εγάπεσες
κ’ εμέν’ εκατεκλαίντσες.
Σ σα στράτας ισ΄ τσιμένοπα,
‘ς σα δέβας ισ’ φτερία
και τα πουλόπα ολόερα
‘κ’ έχνε ησυχασίαν..!
Αρνί μ’, απόψ’ θα έρχουμαι
απάν ‘ς σα καταβράδια,
τ’ εσά τ’ ισμάρια έντανε
τ’ εμά τα καταθάρρια …
Σ σο πέραν-πέραν έρχεσαι
και σην περά μ’ διαβαίνεις,
‘κι ξέρω, κατ’ δουλείαν έεις,
για ‘ς σ’ ομμάτια μ’ εμπαίνεις;
