Αναχώρηση Κυριακή πρωί για Καστοριά, μικρή βόλτα στην Καστοριά κι ένα σύντομο καφεδάκι.
Συνεχίσαμε για Νεστόριο, ένα τσίπουρο (με γλυκάνισο) στο καφενείο στην πλατεία του χωριού και συνέχεια για το Πάρκο Εθνικής Συμφιλίωσης(Π.Ε.Σ.).
Την πινακίδα μετά το χωριό Πεύκος για το Π.Ε.Σ., δεν την προσέξαμε καλά και περάσαμε τη διασταύρωση…
και φτάσαμε εδώ, δροσιά, κρύο νερό και …….
ξαναγυρίσαμε πίσω, βρήκαμε τη διασταύρωση και μετά από 4 χλμ καλό χωματόδρομο φτάσαμε στο Π.Ε.Σ.. Εντυπωσιακή η πρώτη εικόνα βγαίνοντας στο ξέφωτο από το δρόμο μέσα στο δάσος, να αντικρίζεις τα κτίρια του Π.Ε.Σ.. Η περιοχή λέγεται λιβάδια Κοτύλης, το φυσικό τοπίο είναι εξαιρετικό και η αρχιτεκτονική των κτιρίων με τον διαμορφωθέντα περιβάλλοντα χώρο δεν αποτελεί παραφωνία. Το Πάρκο ξεκίνησε τη λειτουργία του στα μέσα Ιούλη. «Κατακτήσαμε» μια πρωτιά, ήμασταν οι πρώτοι φιλοξενούμενοι στον Ξενώνα του Π.Ε.Σ. Τακτοποιηθήκαμε στα δωμάτια τα οποία προσφέρουν τις ανέσεις ενός πολύ καλού ξενοδοχείου, με εξαιρετική θέα στις βουνοκορφές Αρρένες του Γράμμου.
Τον Ξενώνα και το εστιατόριο του ΠΕΣ τον διαχειρίζεται ο συνεταιρισμός των γυναικών Νεστορίου. Αφού κανονίσαμε για την απογευματινή μας ξενάγηση στους χώρους του ΠΕΣ, δοκιμάσαμε την κουζίνα τους η οποία ήταν σπιτική και η εξυπηρέτηση πολύ φιλική και ανθρώπινη.
Το απόγευμα σειρά είχε ο Ραϋμόνδος Αλβανός (Επιστημονικός Συνεργάτης Τ.Ε.Ι. Δυτικής Μακεδονίας), ο οποίος είναι ο υπεύθυνος ξενάγησης-ενημέρωσης στο Π.Ε.Σ. Η ξενάγηση είχε δύο σκέλη, το ένα αφορούσε την ιστορία και τους πολέμους από το 1904 μέχρι και τον εμφύλιο, με εξαιρετικό φωτογραφικό υλικό. Το άλλο σκέλος αφορούσε την χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής. Η προσέγγιση από τον Ραϋμόνδο, όσον αφορά το πρώτο σκέλος, στο οποίο υπάρχουν πάντα διαφορετικές προσεγγίσεις, ήταν νηφάλια και δεν περιείχε ούτε κομματικό ούτε επιστημονικό δογματισμό. Η ηρεμία της φωνής του Ραϋμόνδου σε «συνεργασία» με το οπτικό υλικό (φωτογραφίες-ντοκιμαντέρ) που υπήρχε μας πήγε ένα «ταξίδι» στο ιστορικό παρελθόν που αξίζει να το κάνει ο καθένας.
Μετά την εξαιρετική ξενάγηση- ενημέρωση που είχαμε από τον Ραϋμόνδο, ακολουθώντας τις παραινέσεις του, επισκεφτήκαμε την τοποθεσία «χάρος». Ο «χάρος» είναι ένας μεγάλος γκρεμός και η τοποθεσία απέχει 15-20 λεπτά περίπου με το αυτοκίνητο από το ΠΕΣ. Ο δρόμος είναι βατός χωματόδρομος μέσα στο δάσος. Από τη θέση «χάρος» αντικρίζεις και τις κορυφές του Σμόλικα και όλη τη γύρω περιοχή. Αν πλησιάσεις κοντά στο «γκρεμό» κυριολεκτικά βλέπεις το «χάρο με τα μάτια σου!!!».
Το βράδυ στο μπαλκόνι του Εστιατορίου, με τα μεζεδάκια και το κόκκινο κρασί που ο κουμπάρος μερίμνησε να έχει μαζί του (ως γνήσιος οινοπαραγωγός), παρέα με τον Ραϋμόνδο και την Cathrine, συνεχίστηκε η κουβέντα μέχρι αργά τη νύχτα. Αφού «ζεσταθήκαμε» από το κρασί, πήραμε με τον κουμπάρο και δύο-τρία ηπειρώτικα, συνήθεια που μας έχει μείνει από παλιά και τη συνεχίζουμε και τώρα, με την κρίση άλλωστε είναι και χαλαρωτική.
Έτσι ευχάριστα τέλειωσε η πρώτη μέρα……
Το πρωί σηκωθήκαμε πολύ νωρίς (το πρωινό ξύπνημα αξίζει περισσότερο στο βουνό) και στις 6:30 ξεκινήσαμε ένα περίπατο προς την παλιά Κοτύλη. Μια πανέμορφη διαδρομή μέσα στο δάσος σε δασικό δρόμο πολύ καλής βατότητας. Στο ξεκίνημα της πεζοπορίας στα λιβάδια κάτω από τον ξενώνα είδαμε κι ένα πανέμορφο ζαρκάδι. Μετά την πρωινή πεζοπορία πήραμε το πρωινό μας και ξεκινήσαμε για τις Αρρένες του Γράμμου.
Εδώ βοσκούσε το ζαρκάδι
Η διαδρομή για τις Αρρένες («λίμνες» κάτω από τις ομώνυμες βουνοκορφές) από ένα σημείο και μετά είναι για να σου πέφτουν οι πέτρες από τα νεφρά. Μετά τις λίμνες ξεκινήσαμε για το χωριό Γράμμος, με έντονη την επιθυμία για έναν καλό καφέ.
Η επιθυμία μας ικανοποιήθηκε πλήρως στο καταφύγιο-ξενώνα, που έχει στήσει στο χωριό Γράμμος ο νεαρός Γιώργος. Ο Γιώργος έχει στήσει ένα πανέμορφο καταφύγιο-ξενώνα, ο οποίος μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 15 άτομα.
amfilegomena.wordpress.com
